Статья 23. ნებართვის გაცემის ზოგადი წესი

1. ნებართვის გამცემი ნებართვის გაცემის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI თავით განსაზღვრული მარტივი ადმინისტრაციული წარმოების წესით და ამ კანონის შესაბამისად, გარდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

2. ამ კანონის მე-10 მუხლით დადგენილი წესით გაიცემა შემდეგი ნებართვები: ა) მშენებლობის (მათ შორის, განსაკუთრებული მნიშვნელობისა და სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტების მშენებლობის) ნებართვა; ბ) არქიტექტურული ობიექტის სტრუქტურულ-ფუნქციური წყობისა და იერსახის შეცვლის ნებართვა; გ) ადგილობრივი (საქალაქო, საგარეუბნო), საქალაქთაშორისო და საგარეუბნო რეგულარული სამგზავრო საავტომობილო გადაყვანის ნებართვა.

3. გადაწყვეტილება ნებართვის გაცემის ან მის გაცემაზე უარის თქმის, მისი მოქმედების შეჩერების ან განახლების ან მისი გაუქმების შესახებ წარმოადგენს ადმინისტრაციულ აქტს და უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის IV თავით ადმინისტრაციული აქტისათვის დადგენილ მოთხოვნებს.

4. ნებართვის გამცემი ვალდებულია უზრუნველყოს ნებართვის მაძიებლის მონაწილეობა ადმინისტრაციულ წარმოებაში.

5. საჭიროების შემთხვევაში ნებართვის გამცემი ნებართვის მაძიებელს აძლევს 3 დღეს კანონით გათვალისწინებული დამატებითი დოკუმენტაციის ან ინფორმაციის წარსადგენად. ამ ვადის გაგრძელება ხდება საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი წესით.

6. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, როცა ნებართვის გაცემის თაობაზე ადმინისტრაციულ წარმოებაში წარმომადგენლის მონაწილეობა სავალდებულოა, განცხადების განხილვის ვადა შეჩერებულად ითვლება წარმომადგენლის დანიშვნამდე.

7. ნებართვის მაძიებლის მიერ ამ კანონით გათვალისწინებულ მოთხოვნათა შეუსრულებლობა იწვევს ნებართვის გაცემის თაობაზე ადმინისტრაციული წარმოების შეწყვეტას, თუ ამ მოთხოვნათა შესრულების გარეშე შეუძლებელია ნებართვის გამცემის მიერ გადაწყვეტილების მიღება.

8. ნებართვის გაცემის თაობაზე ადმინისტრაციული წარმოებისას მოწმე და ექსპერტი ვალდებულნი არიან მისცენ ახსნა-განმარტება.