მუხლი 27¹. დაემატა 27¹ მუხლი: 1-ლი პუნქტი რეპატრიანტებს ათავისუფლებს 26-ე მუხლის მოთხოვნათა გავრცელებისგან, ხოლო მე-2 პუნქტი მოქალაქეობის მინიჭებას მთავრობის დადგენილების გამარტივებულ წესს უქვემდებარებს.
მუხლი 44. პირველ პუნქტში გამცემი ორგანო ახლა სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურებია. მე-2 პუნქტში დაემატა საგარეო საქმეთა სამინისტრო და ამოღებულია რეგისტრაციის მოწმობა; მე-3 პუნქტის შენიშვნას დაემატა ცვლილების წყაროს მითითება.
მუხლი 34. 34-ე მუხლის მე-3 პუნქტში პრეზიდენტის განკარგულებით იუსტიციის სამინისტროსთვის დავალების წესი შეიცვალა განცხადების საგარეო საქმეთა სამინისტროში ან დიპლომატიურ/საკონსულო დაწესებულებაში შეტანით, ხოლო დაემატა მე-4 პუნქტი პრეზიდენტის ინიციატივით პროცედურის დაუცველად მინიჭების შესახებ.
მუხლი 36. 36-ე მუხლის პირველ პუნქტში იუსტიციის სამინისტროს წინასწარი განხილვის უფლებამოსილებიდან გამოირიცხა პირველი მუხლის მე-2 პუნქტის შემთხვევა, ხოლო ახალი 1¹ პუნქტით ეს უფლებამოსილება საგარეო საქმეთა სამინისტროს და მინისტრს გადაეცა.
მუხლი 38. 38-ე მუხლის მე-2 პუნქტი ამოღებულია: აღარ არსებობს პრეზიდენტის განკარგულებიდან 3-დღიანი ვადა მე-2 პუნქტის შემთხვევაში მინიჭების საკითხის განხილვისა და დასკვნის დასამტკიცებლად.
მუხლი 40. მე-40 მუხლი ორ პუნქტადაა დაყოფილი; პირველში სახელმწიფო ბაჟი არ ეხება პირველი მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევას და ამოღებულია „მოქმედი“, ხოლო მე-2 პუნქტში არამართლზომიერად დაკარგული მოქალაქეობის აღდგენისას ბაჟისგან განთავისუფლება ახლებურად ფორმულირდა.
მუხლი 42. 42-ე მუხლი დაიყო ორ პუნქტად: პირველში პრეზიდენტის გადაწყვეტილების გასაჩივრება ხდება სასამართლოში კანონმდებლობით დადგენილი წესით (უზენაესი სასამართლოს მითითების გარეშე); მე-2 პუნქტში თანამდებობის პირთა პასუხისმგებლობა ახლებურადაა ფორმულირებული („შესაბამისი“ ამოღებულია, „კანონმდებლობის შესაბამისად“).
მუხლი 33. 33-ე მუხლს დაემატა „ე“ ქვეპუნქტი, რომლითაც პრეზიდენტის უფლებამოსილებათა ჩამონათვალში შევიდა უცხო ქვეყნის მოქალაქისთვის მოქალაქეობის მინიჭება კონსტიტუციით გათვალისწინებულ შემთხვევაში.
მუხლი 34. 34-ე მუხლის აბზაცები დაინომრა 1-ლ და მე-2 პუნქტებად და დაემატა მე-3 პუნქტი, რომლის მიხედვითაც პრეზიდენტის განკარგულებით იუსტიციის სამინისტროს ევალება მოქალაქეობის მინიჭების საკითხის განხილვა.
მუხლი 36. 36-ე მუხლი დაიყო პუნქტებად; პირველ პუნქტში იუსტიციის სამინისტროს წინასწარი განხილვის ფარგლებს დაემატა 1-ლი მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული მოქალაქეობის მინიჭების საკითხი, ხოლო დასკვნას კოლეგიის ნაცვლად იუსტიციის მინისტრი ამტკიცებს.
მუხლი 38. განცხადებებისა და წარდგინებების განხილვის ვადა ერთი წლიდან 6 თვემდე განისაზღვრა, ხოლო მე-2 პუნქტით პრეზიდენტის განკარგულებით დაწყებული მინიჭების საკითხისთვის დადგინდა 3-დღიანი ვადა.
მუხლი 44. პირადობის მოწმობისა და პასპორტის გამცემი ორგანო შინაგან საქმეთა სამინისტროს სამსახურების ნაცვლად იუსტიციის სამინისტროს ორგანოებია; საზღვარგარეთ მცხოვრებთათვის დოკუმენტებს გასცემს დიპლომატიური წარმომადგენლობა ან საკონსულო დაწესებულება.
მუხლი 44. 44-ე მუხლში საზღვარგარეთ მცხოვრები მოქალაქის პირადობის მოწმობას, რეგისტრაციის მოწმობასა და პასპორტს ახლა გასცემს საგარეო საქმეთა სამინისტრო, დიპლომატიური წარმომადგენლობა ან საკონსულო დაწესებულება, ხოლო აფხაზეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს შესახებ დებულება ახალ რედაქციაში არ არის.
მუხლი 4. მე-4 მუხლის თანასწორობის ნორმა ახლებურად ჩამოყალიბდა განურჩევლობის ახალი ჩამონათვალით, რომელშიც ჩანს კანის ფერი, ეთნიკური კუთვნილება და წოდებრივი მდგომარეობა, ხოლო განათლება და საქმიანობა ჩამონათვალში აღარ არის.
მუხლი 5. მე-5 მუხლში „საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლობა“ ჩანაცვლდა „საქართველოს კანონმდებლობით“, ხოლო „ძირითადი კანონი“ — „კონსტიტუციით“.
მუხლი 9. მე-9 მუხლის წესი ახლებურად ჩამოყალიბდა: გადაცემის აკრძალვას დაემატა გამონაკლისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით გათვალისწინებული შემთხვევებისთვის და გადაცემის გადაწყვეტილების სასამართლოში გასაჩივრების შესაძლებლობა.
მუხლი 9¹. დაემატა 9¹ მუხლი, რომელიც აწესებს საქართველოს საპატიო მოქალაქეობას, მინიჭების საფუძვლებს და მინიჭების უფლებამოსილ ორგანოს — საქართველოს პრეზიდენტს.
მუხლი 17. მე-17 მუხლში ბავშვის მოქალაქეობის შეწყვეტის ფორმულირება „კარგავს“ შეიცვალა „უწყდება“-ით.
მუხლი 19. მე-19 მუხლის არჩევანის წესი ახლა მოქმედებს იმ შემთხვევაში, როცა მშობლებს სხვადასხვა მოქალაქეობა აქვთ და ერთ-ერთი საქართველოს მოქალაქეა.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში შვილად აყვანილი ბავშვის მოქალაქეობის მოპოვება დაკავშირებულია მშვილებლის (მშვილებელთა) შუამდგომლობასთან, ხოლო მეუღლეთა შემთხვევაში საკმარისია ერთ-ერთის საქართველოს მოქალაქეობა.
მუხლი 22¹. ახალი 22¹ მუხლი მოქალაქეობის შეცვლისას 14–18 წლის ბავშვის თანხმობას ითხოვს.
მუხლი 3. მე-3 მუხლის „ა“ პუნქტში უარის განცხადების ვადა სამი თვიდან ექვსამდე გაიზარდა, ამოღებულია „წერილობით“ და დოკუმენტის 4-თვიანი ვადით მიღების პირობა; დაემატა ცვლილების წყაროს მითითება.
მუხლი 45. 45-ე მუხლში ვადის აღდგენა მხოლოდ მოქალაქეობაზე უარის განუცხადებლობის შემთხვევას ეხება, დოკუმენტების ვერმიღების შემთხვევა ამოღებულია; დაემატა ცვლილების წყაროს მითითება.
Legal.ge