აღმასრულებელი ორგანო და დამოუკიდებელი ორგანოს მანდატირება
ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის აღსრულება, თუ კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ახორციელებს მისივე გამომცემი ადმინისტრაციული ორგანო. გამომცემი ორგანოს დავალებით აღსრულება შეიძლება განახორციელოს ქვემდგომმა ან სხვა ადმინისტრაციულმა ორგანომაც, რა შემთხვევაშიც გამოიყენება კოდექსის ის დებულებები, რომლებიც ადმინისტრაციული ორგანოების ურთიერთდახმარებას აწესრიგებს. თუ კანონით ან მის საფუძველზე გამოცემული კანონქვემდებარე აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ორგანოს შეუძლია აღსრულების უფლებამოსილების როგორც ერთჯერადი, ისე განსაზღვრული ვადით დელეგირება. აღსრულების უფლება აქვს მხოლოდ იმ თანამდებობის პირს, რომელსაც სამსახურებრივად აკისრია აღსრულების მოვალეობა.
პირი, რომელიც აღსრულებას ახორციელებს, ვალდებულია თან იქონიოს შესაბამისი უფლების დამადასტურებელი პირადობის მოწმობა და წარადგინოს იგი იმ პირების მოთხოვნით, რომელთა მიმართაც ხორციელდება აღსრულება. ეს მოთხოვნა აღსრულების გამჭვირვალობის მნიშვნელოვანი გარანტიაა: მოქალაქემ უნდა შეეძლოს გაიგოს, ვინ და რა უფლებით ახორციელებს მის მიმართ აღსრულებით მოქმედებას.
ზოგიერთ შემთხვევაში აქტის გამოცემა საერთოდ უნდა მოხდეს დამოუკიდებელი ორგანოს მიერ — ეგრეთ წოდებული სავალდებულო მანდატირების წესით. კერძოდ, დამოუკიდებელი ორგანოს მეშვეობით გამოიცემა სახელმწიფო (მუნიციპალური) ქონების (საწარმოს) პრივატიზაციის შესახებ გადაწყვეტილება, თუ ფასი აღემატება 100 000 ლარს. დამოუკიდებელი ორგანო შეიძლება შედგებოდეს ერთი ან რამდენიმე ფიზიკური ან იურიდიული პირისგან, რომლებსაც გააჩნიათ შესაბამისი კვალიფიკაცია და შეუძლიათ საკითხის მიუკერძოებლად გადაწყვეტა. საქართველოს პრეზიდენტი და საქართველოს პრემიერ-მინისტრი უფლებამოსილი არიან ადმინისტრაციული საჩივრის გადასაწყვეტად დანიშნონ დამოუკიდებელი ორგანო.
აღსრულების წესი და მოთხოვნების შესრულების ვალდებულება
აღსრულებაზე პასუხისმგებელი ორგანო (თანამდებობის პირი) ვალდებულია განახორციელოს მისთვის კანონით მინიჭებული უფლებამოსილება მხოლოდ იმ ფარგლებში, რომელიც აუცილებელია აქტის აღსრულების უზრუნველსაყოფად — ეს პროპორციულობის მოთხოვნაა, რომელიც აღსრულებას ზედმეტად ფართო ჩარევას არ აძლევს უფლებას. ამასთან, აღსრულებაზე პასუხისმგებელი ორგანოს (თანამდებობის პირის) უფლებამოსილება შეიძლება შეიზღუდოს ზემდგომი ადმინისტრაციული ორგანოს (თანამდებობის პირის) ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით.
ყოველი პირი ვალდებულია შეასრულოს აღსრულებასთან დაკავშირებით უფლებამოსილი ორგანოს (თანამდებობის პირის) კანონიერი მოთხოვნა. თუმცა, თუ კანონით ან მის საფუძველზე გამოცემული კანონქვემდებარე აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი, პირი უფლებამოსილია უარი განაცხადოს მოთხოვნის შესრულებაზე, თუ ეს ეწინააღმდეგება მისთვის კანონით დაკისრებულ ვალდებულებას ან გამოიწვევს პერსონალური მონაცემების, სახელმწიფო, კომერციული ან პროფესიული საიდუმლოების გამჟღავნებას, რომლის დაცვის ვალდებულებაც მას კანონით აკისრია. ასეთი უარი კანონიერია და მისი გამოყენება არ უნდა გახდეს პირის მიმართ პასუხისმგებლობის საფუძველი.
გადაწყვეტილება აღსრულების უზრუნველყოფის შესახებ
ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის აღსრულების მიზნით ადმინისტრაციულ ორგანოს (თანამდებობის პირს) შეუძლია სხვა პირის მიმართ კანონით გათვალისწინებული რაიმე მოქმედება განახორციელოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გამოცემულია გადაწყვეტილება აღსრულების უზრუნველყოფის შესახებ. ეს ნიშნავს, რომ უზრუნველყოფის ზომა თავისით, შესაბამისი გადაწყვეტილების გარეშე ვერ გამოყენებულიყოს — ჯერ გადაწყვეტილება, შემდეგ მოქმედება.
აღსრულების უზრუნველყოფის შესახებ განცხადების შეტანის შემთხვევაში ორგანო საკითხს წყვეტს 10 დღის ვადაში. გადაწყვეტილება წერილობითია და წარმოადგენს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს. მას შეიძლება შეიცავდეს ის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც უნდა აღსრულდეს, და მასში მითითებული უნდა იყოს ის აქტი, რომლის აღსასრულებლადაც იგი გამოცემულია. გადაწყვეტილებაში უნდა მიეთითოს ხარჯების ოდენობა და ანაზღაურების წესი, ხოლო ორგანო უფლებამოსილია აღსასრულებლად განხორციელებულ მოქმედებათა შესაბამისად შემდგომში შეცვალოს ხარჯების ოდენობა. თუ ერთი საშუალების გამოყენება შეუძლებელია, უნდა გამოიცეს აქტი სხვა საშუალების გამოყენების შესახებ.
აღსრულების უზრუნველყოფის შესახებ გადაწყვეტილების გამოცემასთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული წარმოების მიმართ არ გამოიყენება კოდექსის ის მოთხოვნები, რომლებიც დაინტერესებული მხარის მონაწილეობასა და საკუთარი მოსაზრების წარდგენის უფლებას ეხება — უზრუნველყოფის გადაწყვეტილების მიმართ გამარტივებული წესი მოქმედებს, რაც აღსრულების ეფექტიანობას ემსახურება.

