რომელ იარაღზეა ამ მუხლში ლაპარაკი
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 181⁴ მუხლი ეხება ცეცხლსასროლი იარაღის სამ კონკრეტულ სახეობას: კაჟიან, ფითილიან და კაფსულიან იარაღს. ეს არის ისტორიული აალების მექანიზმის მქონე იარაღი — ის, რაც პრაქტიკაში ყველაზე ხშირად ოჯახური მემკვიდრეობის, კოლექციის, ისტორიული რეკონსტრუქციის ან დეკორატიული ნივთის სახით გვხვდება. კანონი ამ იარაღს სწორედ აალების მექანიზმის მიხედვით ასახელებს და მუხლში არაფერია ნათქვამი იმაზე, თუ რა მნიშვნელობა აქვს ნივთის ასაკს, ღირებულებას ან კოლექციურ სტატუსს.
პრაქტიკაში ამ მუხლს ყველაზე ხშირად ის ხვდება, ვინც ასეთი იარაღის მემკვიდრეობით მიღების შემდეგ მას ერთი მისამართიდან მეორეზე გადააქვს, ვინც კოლექციას გამოფენაზე ან შესაფასებლად მიაქვს, ან ვინც ისტორიულ რეკონსტრუქციაში მონაწილეობს. თითოეულ ამ სიტუაციაში საკვანძო ხდება არა ნივთის ისტორიული ღირებულება, არამედ ის, როგორ არის აღწერილი მოქმედება ოქმში — ტარებად თუ გადატანა-გადაზიდვად.
სწორედ აქ ჩნდება ყველაზე გავრცელებული მოლოდინი, რომელიც კანონის ტექსტს არ ეყრდნობა: ბევრი მიიჩნევს, რომ თუ იარაღი ძველია და „მუზეუმის ექსპონატს ჰგავს“, მასზე ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობა არ ვრცელდება. 181⁴ მუხლი ასეთ გამონაკლისს არ შეიცავს.
რომელი ქმედება ისჯება
მუხლის პირველი ნაწილი ორ სხვადასხვა ქცევას მოიცავს და მათი ფორმულირება ერთმანეთისგან განსხვავდება.
- პირველი — კაჟიანი, ფითილიანი, კაფსულიანი ცეცხლსასროლი იარაღის ტარება. აქ ტექსტი წესის დარღვევას ცალკე დათქმად არ უთითებს, ტარებას თავად ასახელებს ქმედებად;
- მეორე — ამავე იარაღის გადატანა-გადაზიდვის ან გადაგზავნის წესის დარღვევა. აქ, პირიქით, პასუხისმგებლობა უკავშირდება სწორედ დადგენილი წესიდან გადახვევას.
ყურადღება მიაქციეთ იმასაც, რაც მუხლში არ წერია: შენახვა ამ მუხლით დასახელებულ ქმედებებს შორის არ არის. თავად გადატანა-გადაზიდვისა და გადაგზავნის წესებს კი კოდექსის ეს მუხლი არ ჩამოთვლის — ის მხოლოდ იმაზე მიუთითებს, რომ ამ წესის დარღვევა სახდელს იწვევს. მუხლის მოქმედი რედაქცია 2023 წლის 31 მაისის №3101 კანონით არის ჩამოყალიბებული.

