რა არის მუხლი 185¹-ით გათვალისწინებული სამართალდარღვევა
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის მუხლი 185¹ ადმინისტრაციულ პასუხისმგებლობას აწესებს პირის გარდაცვალების შესახებ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსთვის კანონით დადგენილი წესით შეუტყობინებლობისათვის. ნორმა მიმართულია იმ პირების მიმართ, რომლებიც გარდაცვალებასთან დაკავშირებულ საქმიანობას ეწევიან — სამედიცინო, სოციალური მომსახურების თუ სხვა დაწესებულებების ხელმძღვანელებსა და უფლებამოსილ წარმომადგენლებს. დარღვევა იწვევს დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით.
ეს მუხლი საჯარო ინტერესს იცავს: გარდაცვალების შესახებ ინფორმაცია სახელმწიფო რეგისტრაციის სისტემის ერთ-ერთი საყრდენია, და მისი დროული მიწოდება კანონით დადგენილი ვალდებულებაა. შეუტყობინებლობა კი — სანქცირებული დარღვევა.
ვის ეკისრება შეტყობინების ვალდებულება
მუხლი 185¹ ზუსტად ასახელებს წრეს იმ პირებისა, რომლებსაც შეტყობინების ვალდებულება აკისრიათ. ესენი არიან: სახელმწიფო, ადგილობრივი ან კერძო სამედიცინო დაწესებულების ხელმძღვანელი ან მისი მიერ უფლებამოსილი ადმინისტრაციის წარმომადგენელი; პათოლოგანატომიური საქმიანობის (კლინიკური პათოლოგიის) და სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის განმახორციელებელი დაწესებულების ხელმძღვანელი; პანსიონატის, თავშესაფრის, პენიტენციური დაწესებულების ხელმძღვანელი; მუნიციპალიტეტის მერის მიერ უფლებამოსილი პირი; და გარდაცვალების შესახებ სამედიცინო ცნობის გაცემის უფლებამოსილების მქონე პირი.
ანუ ვალდებულება დგება არა ყველა პირზე, ვინც გარდაცვალების შესახებ რამეს იგებს, არამედ მხოლოდ ამ ჩამოთვლილ სუბიექტებზე. საქმის განხილვისას ზუსტად ეს უნდა დადგინდეს: არის თუ არა ბრალდებული პირი მუხლით გათვალისწინებულ წრეში და ეკისრებოდა თუ არა მას შესაბამისი ვალდებულება.
ვის უნდა ეწოდოს შეტყობინება და რა წესით
შეტყობინების ადრესატია სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო. წესი, რომლითაც შეტყობინება ხდება, კანონით არის დადგენილი — ანუ არსებობს განსაზღვრული ფორმა და წესი, რომლის დაცვაც ვალდებულების ნაწილია. მუხლი თავად ამ წესის დეტალებს არ აღწერს: ის ადგენს მხოლოდ პასუხისმგებლობას იმ შემთხვევისთვის, როცა შეტყობინება კანონით დადგენილი წესით არ მოხდა.
პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ საქმეში უნდა დადგინდეს ორი ფაქტი: გარდაცვალება მოხდა და მისი შესახებ სააგენტოს შეტყობინება არ მიუღია დადგენილი წესით. თუ შეტყობინება მოხდა, მაგრამ გარკვეული ხარვეზით, საკითხი უფრო შეფასდება იმის მიხედვით, დაიცვა თუ არა პირმა წესი — და ეს კვლავ ფაქტობრივი გარემოებაა, რომელიც საქმის მასალებით დგინდება.

