რას კრძალავს 142-ე მუხლი
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 142-ე მუხლი ეხება რადიოგადამცემ მოწყობილობათა უნებართვოდ დამზადებასა და გამოყენებას. მუხლის ტექსტი მოკლეა და სწორედ ამიტომ საჭიროებს ყურადღებით წაკითხვას: სამართალდარღვევის შემადგენლობა აგებულია ორ მოქმედებაზე — მოწყობილობის დამზადებასა და მის გამოყენებაზე — მაშინ, როდესაც ამისთვის საჭირო ნებართვა არ არსებობს. თუ თქვენ მიმართ ამ მუხლით შედგენილი ოქმი გაქვთ, დავის საგანი, როგორც წესი, ისაა, ჰქონდა თუ არა კონკრეტულ მოწყობილობას ლეგალური საფუძველი და როგორ უკავშირდება ამ საფუძველს თქვენი ქმედება.
პრაქტიკაში ეს ნორმა სრულიად განსხვავებულ ადამიანებს ეხება: რადიომოყვარულს, რომელმაც გადამცემი საკუთარი ხელით ააწყო; მცირე ბიზნესს, რომელმაც ობიექტზე სიგნალის გამაძლიერებელი ან რეტრანსლატორი დაამონტაჟა; ტექნიკურ სპეციალისტს, რომელიც მხოლოდ ექსპლუატაციას უწევდა სხვისთვის კუთვნილ აპარატურას. ფაქტობრივი ვითარება ამ სამ შემთხვევაში ერთმანეთს არ ჰგავს, მუხლი კი ერთი და იგივეა. ამიტომ აქ ფაქტების ზუსტი აღწერა უფრო მეტს წყვეტს, ვიდრე იურიდიული იარლიყი — სწორედ ის განსაზღვრავს, დგება თუ არა საერთოდ თქვენი პასუხისმგებლობის საკითხი.
რა სანქციას ითვალისწინებს კანონი
142-ე მუხლი ითვალისწინებს დაჯარიმებას შრომის ანაზღაურების ათიდან ოცდაათ მინიმალურ ოდენობამდე, რადიოგადამცემი მოწყობილობის კონფისკაციით. ორივე ელემენტი მნიშვნელოვანია და ისინი ერთად უნდა წაიკითხოთ და არა ცალ-ცალკე.
- ჯარიმის ზომა მუხლში ლარით არ არის გამოსახული — ის მოცემულია შრომის ანაზღაურების მინიმალური ოდენობის ჯერადობით, 10-დან 30-მდე;
- ეს დიაპაზონია და არა ფიქსირებული ციფრი, ანუ ქვედა და ზედა ზღვარს შორის სივრცე არსებობს;
- ჯარიმას თან ახლავს მოწყობილობის კონფისკაცია, რომელიც მუხლის ტექსტში სანქციის თანმდევ შედეგადაა ჩამოყალიბებული.
თავად მუხლი ლარით გამოსახულ თანხას არ ასახელებს. თუ ვინმე თქვენ ზუსტ ციფრს გეუბნებათ, ეს ციფრი 142-ე მუხლიდან არ მოდის — ის გამომდინარეობს გაანგარიშების იმ წესიდან, რომელიც ამ ნორმის გარეთაა. ამ გვერდზე ჩვენ მხოლოდ იმას ვწერთ, რაც თავად მუხლში წერია.

