რას ეხება 149-ე მუხლი
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 149-ე მუხლი ორ მჭიდროდ დაკავშირებულ ქმედებას აერთიანებს: სასმელი წყლის უკანონო მოხმარებას და წყალარინების ქსელით უკანონო სარგებლობას. ორივე შემთხვევაში საქმე ეხება საერთო ინფრასტრუქტურით სარგებლობას იმ სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე, რომელიც ასეთ სარგებლობას უნდა უდევდეს საფუძვლად. თავად მუხლი არ განმარტავს, კონკრეტულად რა ხდის მოხმარებას ან სარგებლობას უკანონოს — ეს შეფასება ყოველ ჯერზე კონკრეტული ფაქტობრივი გარემოებების მიხედვით კეთდება, ამიტომ დავის უმეტესი ნაწილი სწორედ ამ საკითხზე მიდის და არა სანქციის ოდენობაზე.
მუხლი პასუხისმგებლობას მხოლოდ ფიზიკურ პირებზე არ ზღუდავს. მისი მე-2 ნაწილი ცალ-ცალკე ასახელებს ფიზიკურ პირს, ინდივიდუალურ მეწარმეს, იურიდიულ პირსა და დაწესებულებას, ამასთან მათ შორის განსხვავებას დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიხედვით ავლებს. პრაქტიკული შედეგი მარტივია: ერთი და იმავე ფაქტობრივ ქმედებას — ერთ მიერთებას, ერთ დაფიქსირებულ სარგებლობას — სრულიად სხვადასხვა ფინანსური შედეგი მოჰყვება იმის მიხედვით, თუ ვინ ითვლება პასუხისმგებელ პირად.