მუნიციპალური კეთილმოწყობა და საზოგადოებრივი სივრცე

ტერიტორიის თვითნებური გადათხრა და დაზიანება სამშენებლო სამუშაოებისას (მუხლები 152, 152³)

რამდენია ჯარიმა ქუჩის თვითნებური გადათხრისთვის?

მუხლი 152-ით ფიზიკური პირი 200 ლარს, იურიდიული — 1 000 ლარს იხდის; კულტურული მემკვიდრეობის ზონაში — 1 000 და 3 000 ლარს. თბილისში (მუხლი 152³) — 1 000 და 3 000 ლარს, მემკვიდრეობის ზონაში კი — 2 000 და 6 000 ლარს.

რა ხდება, თუ ადგილს არ ვაბრუნებ პირვანდელ მდგომარეობაში?

სახდელის დადებიდან 10 დღეში შედეგის აღმოუფხვრელობა ცალკე ჯარიმას იწვევს: მუხლი 152-ით — 1 000 და 3 000 ლარი, მუხლი 152³-ით — 2 000 და 6 000 ლარი შესაბამისად ფიზიკური და იურიდიული პირებისთვის.

რომელი მუხლი გამოიყენება — 152 თუ 152³?

ტერიტორიაზეა დამოკიდებული: მუხლი 152³ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ვრცელდება, მუხლი 152 კი — საერთო წესით. ამიტომ საქმის პირველი კითხვა დარღვევის ადგილია.

ჯარიმას საურავიც ემატება?

დიახ — ვადაში გადაუხდელ ჯარიმას ემატება საურავი ჯარიმის ოდენობით, და მხოლოდ ამის შემდეგ რჩება კიდევ 30 დღე. ამიტომ გადახდის გეგმა დაუყოვნებლივ უნდა შედგეს.

4 წთ·22 აგვ 2026

რას აწესრიგებს მუხლი 152 და როგორ განსხვავდება მასგან მუხლი 152³

საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის მუხლი 152 იცავს ტერიტორიებს სამშენებლო და სარემონტო სამუშაოებთან დაკავშირებით მიყენებული ზიანისგან: ისჯება ეზოს, სკვერის, ქუჩის ან მოედნის თვითნებური გადათხრა, სამუშაოს შედეგად დაზიანება, სამშენებლო მასალით ჩახერგვა — თუ ადგილი პირვანდელ მდგომარეობაში არ ბრუნდება, ტერიტორია თვითნებურად იტოვება მიტოვებულად ან ირღვევა სამართლებრივი აქტით დადგენილი პირობა. მუხლი 152³ იმავე ქმედებებს ეხება ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე და მკვეთრად მაღალ სანქციებს აწესებს.

ანუ ორი ნორმა ერთსა და იმავე ქმედებას აწესრიგებს სხვადასხვა ტერიტორიული მოცვით: 152 — საერთოდ მუნიციპალიტეტებისთვის, 152³ — თბილისისთვის. საქმის პირველი კითხვა სწორედ ესაა: სად მოხდა დარღვევა.

სანქციები მუხლი 152-ით

მუხლის 152 პირველი ნაწილით ძირითადი დარღვევა იწვევს ფიზიკური პირის დაჯარიმებას 200 ლარით, იურიდიული პირის — 1 000 ლარით. იმავე ქმედების კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონაში ჩადენა ბევრად მკაცრია: ფიზიკური პირი 1 000 ლარს იხდის, იურიდიული — 3 000 ლარს. მესამე ნაწილი კი განმეორებით არა, შედეგის აღმოუფხვრელობით მკაცრდება: თუ სახდელის დადებიდან 10 დღეში ჩადენის შედეგი არ აღიფხვრა, ჯარიმა ხდება 1 000 ლარი ფიზიკური პირისთვის და 3 000 ლარი იურიდიულისთვის.

სანქციები მუხლი 152³-ით — თბილისი

თბილისში იგივე ქმედებები ბევრად უფრო ძვირი ჯდება ძირითად შემადგენლობაში: ფიზიკური პირი 1 000 ლარით ჯარიმდება, იურიდიული — 3 000 ლარით. კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონაში ჩადენისას ფიზიკური პირის ჯარიმა 2 000 ლარია, იურიდიულისი — 6 000 ლარი. და თუ შედეგი არ აღიფხვრება სახდელის დადებიდან 10 დღეში, ჯარიმა ისევ 2 000 და 6 000 ლარს შეადგენს. ეს კოდექსის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი ადმინისტრაციული ჯარიმების რიგია და სწორედ ამიტომ მშენებლობასთან დაკავშირებული ტერიტორიული საკითხები პროფესიულ ყურადღებას მოითხოვს.

ორივე მუხლის შენიშვნა ერთნაირ წესს აწესებს: დაკისრებული ჯარიმის კოდექსით განსაზღვრულ ვადაში გადაუხდელობისას დამრღვევს დაეკისრება საურავი ჯარიმის ოდენობით, ხოლო საურავის დარიცხვიდან 30 დღეში გადაუხდელობისას — გადახდის უზრუნველყოფის ღონისძიება. ანუ თბილისში მშენებლობისას დარღვევის ჯარიმა შეიძლება აღიჭურვოს საურავით და გაორმაგდეს იურიდიული პირისთვის.

განახლდა: 16 ნოე 2026