რას არეგულირებს მუხლი 46⁸
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის მუხლი 46⁸ ადმინისტრაციულ პასუხისმგებლობას აწესებს „ადამიანის ორგანოთა გადანერგვის შესახებ“ საქართველოს კანონის ან/და „ადამიანის ქსოვილებისა და უჯრედების გამოყენების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად განხორციელებულ საქმიანობასთან დაკავშირებული დოკუმენტაციისა და მიკვლევადობის წესების დარღვევისთვის. ნორმა აერთიანებს ორ მიმართულებას: დოკუმენტის შედგენისა და ჩანაწერის წარმოების ვალდებულებას და მიკვლევადობის სხვა წესების დაცვას.
ამ გვერდზე დეტალურად არის ახსნილი, რომელი ქმედებები მოიაზრება დარღვევად, როგორ არის განაწილებული სანქციები მუხლის ოთხ ნაწილს შორის, ვინ მიიჩნევა პასუხისმგებელ პირად და რას არ განსაზღვრავს თავად ნორმა. ყველა განმარტება ეყრდნობა მუხლის ტექსტს: ჯარიმების ოდენობები თითოეული ნაწილის მიხედვით ცალ-ცალკე არის მოყვანილი და არც ერთი თანხა არ არის შეკუმშული ერთ დიაპაზონში.
ეს მასალა სასარგებლოა სამედიცინო დაწესებულებების ხელმძღვანელობისთვის, პროფილური განყოფილებებისთვის და მათთვის, ვისაც დაწესებულებაში დოკუმენტბრუნვა ევალება. მუხლის სტრუქტურის ცოდნა საშუალებას იძლევა შიდა პროცესები ისე დაიგეგმოს, რომ როგორც დოკუმენტის შედგენა, ისე მიკვლევადობის სხვა მოთხოვნები ერთდროულად იყოს დაკმაყოფილებული.
დოკუმენტის შეუდგენლობა და ჩანაწერის არწარმოება
მუხლის პირველი ნაწილი სამართალდარღვევად მიიჩნევს სათანადო პირის მიერ „ადამიანის ორგანოთა გადანერგვის შესახებ“ საქართველოს კანონის ან/და „ადამიანის ქსოვილებისა და უჯრედების გამოყენების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად განხორციელებული საქმიანობის შესახებ დოკუმენტის შეუდგენლობას ან შესაბამისი ჩანაწერის წარმოების ვალდებულების შეუსრულებლობას. ეს ნიშნავს, რომ საქმიანობა, რომელიც ამ კანონების ფარგლებში მიმდინარეობს, უნდა აისახოს დოკუმენტაციაში, ხოლო მისი უდოკუმენტოდ დატოვება ან ჩანაწერის არწარმოება ჯარიმას იწვევს.
ამ ნაწილის პრაქტიკული მნიშვნელობა იმაშია, რომ დოკუმენტაცია არის საფუძველი, რომლითაც შესაძლებელია გადანერგვასთან დაკავშირებული პროცესების აღდგენა და შემოწმება. თუ დოკუმენტი არ შედგება ან ჩანაწერი არ წარმოებს, მთელი ჯაჭვი ანალიტიკურად იკარგება, რაც კანონდამრღვევ პირს არ ათავისუფლებს პასუხისმგებლობისგან.
ამ ვალდებულების შესრულება არ არის ფორმალობა: დოკუმენტი და ჩანაწერი სწორედ ის საშუალებებია, რომლებითაც მოგვიანებით შესაძლებელი ხდება იმის დადგენა, რა მოხდა კონკრეტულ ეტაპზე, ვინ მონაწილეობდა მასში და რომელი მასალა იყო ჩართული. ამიტომ დაწესებულებისთვის მნიშვნელია, რომ დოკუმენტაციის პროცესი გაწერილი და შემოწმებადი იყოს თითოეული ქმედებისთვის.