ცივი იარაღის ტარება საზოგადოებრივ ადგილას (მუხლი 181¹)

რას კრძალავს 181¹ მუხლი

საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 181¹ მუხლი ერთ კონკრეტულ ქმედებას სჯის — ცივი იარაღის ტარებას საზოგადოებრივ ადგილას. მუხლი ამ ადგილებს პირდაპირ ჩამოთვლის: ქუჩა, ეზო, სტადიონი, სკვერი, პარკი, საგანმანათლებლო დაწესებულება, სასამართლო, აეროპორტი, კინოთეატრი, თეატრი, საკონცერტო დარბაზი, კაფე, რესტორანი, ყველა სახის საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, ავტოსადგური, რკინიგზის სადგური, აგრეთვე საზოგადოებრივი თავშეყრის სხვა ადგილები.

ჩამონათვალის ბოლო პუნქტი მას ღიად ტოვებს — კანონი „საზოგადოებრივი თავშეყრის სხვა ადგილებსაც“ მოიცავს, ამიტომ პრაქტიკაში კამათი ხშირად სწორედ იმაზე მიდის, იყო თუ არა კონკრეტული ადგილი ასეთი. მუხლი პასუხისმგებელ პირს ცალკე კატეგორიად არ განსაზღვრავს: ის ქმედებას აღწერს, ამიტომ საკითხი ნებისმიერი პირის მიმართ შეიძლება დაისვას, თუ არ არსებობს მუხლის შენიშვნებით გათვალისწინებული გამონაკლისი.

რა სახდელს ითვალისწინებს კანონი

181¹ მუხლი ერთ ფიქსირებულ სახდელს ითვალისწინებს: დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით, ცივი იარაღის კონფისკაციით. კანონი აქ მინიმუმისა და მაქსიმუმის ჩარჩოს არ აწესებს — თანხა ერთია და ის არ არის დამოკიდებული იმაზე, რა სახის ცივი იარაღი იყო ან რამდენ ხანს ატარებდით მას. კონფისკაცია ტექსტში ჯარიმის გვერდით დგას და არა მის ალტერნატივად, ანუ სახდელი ორი ელემენტისგან შედგება.

მუხლი გაფრთხილებას ან შემსუბუქებულ სახდელს არ ითვალისწინებს და არც განმეორებითობისთვის აწესებს ცალკე, გაზრდილ თანხას. სამაგიეროდ, მას ახლავს ოთხი შენიშვნა, რომლებიც მისი მოქმედების არეალს არსებითად ზღუდავს — და საქმეთა დიდი ნაწილი სწორედ ამ შენიშვნებზე წყდება, და არა ჯარიმის ოდენობაზე.

რას ნიშნავს „ტარება“ ამ კოდექსის მიზნებისთვის

კოდექსი ტერმინს თავად განმარტავს. მე-3 შენიშვნის მიხედვით, ცივი იარაღის ტარება ნიშნავს ისეთი გარემოების არსებობას, როდესაც პირს ცივი იარაღი თან აქვს, კერძოდ:

• უჭირავს ხელში;
• მიმაგრებული აქვს სხეულზე;
• ინახავს ტანსაცმელში;
• ფლობს იმგვარად, რომ შეუძლია მისი დაუყოვნებლივ გამოყენება.

ბოლო ნიშანი ყველაზე მნიშვნელოვანია, რადგან ის დანარჩენ სამს ერთ კრიტერიუმში — დაუყოვნებლივი გამოყენების შესაძლებლობაში — აერთიანებს. კანონი არ ჩამოთვლის, კონკრეტულად რომელი ფაქტობრივი მდგომარეობა აკმაყოფილებს ამ ნიშანს; ეს ყოველ ჯერზე კონკრეტული გარემოებებით ფასდება. სწორედ ამიტომ აქვს მნიშვნელობა, ზუსტად დაფიქსირდეს, სად და როგორ იმყოფებოდა ნივთი შემოწმების მომენტში.