IFRS ანგარიშგება საქართველოში ბუღალტრული აღრიცხვის, ანგარიშგებისა და აუდიტის შესახებ კანონით რეგულირდება. კანონი ადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის, ფინანსური ანგარიშგების, მმართველობის ანგარიშგებისა და სახელმწიფოსთვის გადახდების ანგარიშგების, პროფესიული სერტიფიცირების, აუდიტორული საქმიანობის, სახელმწიფო ზედამხედველობისა და პასუხისმგებლობის სამართლებრივ საფუძვლებს. კანონის მიზანია ფინანსური გამჭვირვალობისა და ეკონომიკური ზრდის ხელშეწყობა ევროკავშირის დირექტივების მოთხოვნებთან მიახლოებით. კანონის მოქმედება არ ვრცელდება საბიუჯეტო ორგანიზაციაზე, გარდა კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
ანგარიშგების სტანდარტების სისტემა
ბუღალტრული აღრიცხვა და ფინანსური ანგარიშგება რეგულირდება ამ კანონითა და საქართველოს სხვა ნორმატიული აქტებით და უნდა შეესაბამებოდეს ბუღალტრული აღრიცხვისა და ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტებს. სტანდარტების სისტემა ოთხ საფეხურად არის აგებული: ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტები (IFRS); მცირე და საშუალო საწარმოებისთვის დადგენილი საერთაშორისო სტანდარტი; მეოთხე კატეგორიის საწარმოებისთვის დადგენილი სტანდარტი; და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირებისთვის დადგენილი სტანდარტი. IFRS წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (IASB) მიერ მიღებულ და გამოცემულ სრულ სტანდარტებს, რომლებიც მოიცავს როგორც თავად საერთაშორისო სტანდარტებს, ასევე ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებსა და მათ ინტერპრეტაციებს. ამ სტანდარტების გამოყენება სავალდებულოა, ხოლო სამსახური მათ განახლებულ რედაქციებს სამოქმედოდ შემოჰყავს განახლებიდან 6 თვის ვადაში. სუბიექტს უფლება აქვს, გამოიყენოს სტანდარტების მოქმედი ინგლისურენოვანი რედაქცია.
ვის რომელი სტანდარტის გამოყენება ევალება
სტანდარტების გამოყენების მიზნით სუბიექტები იყოფა ზომითი კატეგორიების მიხედვით. საზედამხედველო ორგანოს ზედამხედველობისადმი დაქვემდებარებული სუბიექტები (სდპ-ები) და პირველი კატეგორიის საწარმოები ბუღალტრულ აღრიცხვასა და ფინანსურ ანგარიშგებას აწარმოებენ IFRS-ის შესაბამისად. მეორე და მესამე კატეგორიების საწარმოები ანგარიშგებას აწარმოებენ მცირე და საშუალო საწარმოთათვის განკუთვნილი IFRS-ის შესაბამისად, ამასთანავე, მათ უფლება აქვთ, გამოიყენონ სრული IFRS. მეოთხე კატეგორიის საწარმოები და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირები ანგარიშგებას აწარმოებენ სამსახურის მიერ დადგენილი სტანდარტების შესაბამისად, თუმცა მათაც შეუძლიათ მცირე და საშუალო საწარმოთათვის განკუთვნილი IFRS-ის ან სრული IFRS-ის გამოყენება. რეესტრში რეგისტრირებული აუდიტორული ფირმის ბუღალტრული აღრიცხვა და ფინანსური ანგარიშგება სულ მცირე უნდა შეესაბამებოდეს მცირე და საშუალო საწარმოთათვის განკუთვნილ IFRS-ს. ზომით კატეგორიაზე დამოკიდებული ვალდებულება არ ვრცელდება იმ სუბიექტებზე, რომლების საქმიანობასაც სხვა ნორმატიული აქტები განსხვავებული სტანდარტებით არეგულირებს, თუ ეს წესი უფრო დაბალი რანგის სტანდარტს არ ითხოვს.