საავტორო უფლების სისხლისსამართლებრივი დაცვის ჩარჩო
საავტორო და მომიჯნავე უფლებების ხელყოფა საქართველოში ერთი ნორმით — სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 189-ით — არის კრიმინალიზებული, და ეს ნორმა ერთდროულად ფარავს ავტორობის მითვისებას, თანაავტორობაზე იძულებას და მასშტაბურ პირაციას. ამერიკული ციფრული ათასწლეულის საავტორო უფლებების შესახებ კანონის ჩარჩო აქ არ მოქმედებს: ქართული სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა შედეგობრივ ზღვრებზეა აგებული — შემოსავლის ოდენობაზე და ერთგზისობაზე — და სწორედ ეს ზღვრები წყვეტს, რომელი ნაწილით ისჯება საქმე.
ავტორობის მითვისება და იძულება — პირველი ნაწილები
მუხლის პირველი ნაწილი აწესრიგებს საავტორო უფლების ობიექტზე ავტორობის მითვისებას ან თანაავტორობაზე იძულებას — სანქცია ჯარიმა ან გამასწორებელი სამუშაოა ვადით ორ წლამდე. მეორე ნაწილი ამავე ქმედებას არაერთგზის ჩადენის შემთხვევაში ამძიმებს: შინაპატიმრობა ექვსი თვიდან ერთ წლამდე ან თავისუფლების აღკვეთა სამ წლამდე. ეს ორი ნაწილი პიროვნულ არაქონებრივ ინტერესებს იცავს — ავტორის სახელს და თანამშრომლობის ნებაყოფლობითობას — და მათი დაცვა ოდენობრივ ზღვარს არ მოითხოვს: ერთი ეპიზოდიც კმარა. პრაქტიკაში სწორედ ამ ნაწილებზე ჩნდება კვალიფიკაციის საკითხი ხშირად: ავტორობის მითვისება და ნაწარმოების უკანონო გამოყენება ერთმანეთს არ ერევა — პირველი სახელის წართმევაა, მეორე ქონებრივი გამოყენება, და სხვადასხვა ნაწილი მათზე სხვანაირად არის განაწილებული. ბრალდების მიერ ამ ორი ფორმის შეცდომით შერევა კვალიფიკაციას ცვლის და დაცვას ცალკე არგუმენტს აძლევს.
მასშტაბური ხელყოფა — მესამე და მეოთხე ნაწილები
მესამე ნაწილი ქონებრივ მხარეს ფარავს: საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ კანონის დარღვევით ნაწარმოების, ფონოგრამის, ვიდეოგრამის ან მონაცემთა ბაზის რეპროდუცირება ან მათი ასლების უნებართვო შეძენა, იმპორტი, შენახვა, გაყიდვა, გაქირავება, გადაცემა, ან/და უფლებათა სხვაგვარი ხელყოფა — ჩადენილი დიდი ოდენობით შემოსავლის მიღების მიზნით — ისჯება ჯარიმით ან შინაპატიმრობით ერთიდან ორ წლამდე. მეოთხე ნაწილი იმავე ქმედებას განსაკუთრებით დიდი ოდენობით შემოსავლის მიზნით ან წინასწარი შეთანხმებით ჯგუფის მიერ ჩადენისას ამძიმებს — თავისუფლების აღკვეთა სამ წლამდე. შენიშვნა ორივე ზღვარს ციფრულად განსაზღვრავს: დიდი ოდენობა ეს არის, როცა ასლების ღირებულება ან კანონიერი გამოყენების შემთხვევაში მისაღები შემოსავალი აღემატება ხუთი ათას ლარს; განსაკუთრებით დიდი — ათი ათას ლარს. ასეთი ზღვრები დაცვისთვის კონკრეტულ ანგარიშს ქმნის: ბრალდებამ უნდა დაადგინოს არა მხოლოდ ხელყოფა, არამედ მიზანი და ღირებულებითი კრიტერიუმი. ღირებულებითი კრიტერიუმი ორმაგია: გამოითვლება ასლების ღირებულება ან — კანონიერი გამოყენების შემთხვევაში — უფლებათმფლობელის მიერ მისაღები შემოსავალი, და რომელიმე ერთი მათგანის ზღვარს გადაცილება კვალიფიკაციას ცვლის. მეოთხე ნაწილი ორ დამოუკიდებელ ამძიმებელ გარემოებას ასახელებს — განსაკუთრებით დიდი ოდენობით შემოსავლის მიღების მიზანს და წინასწარი შეთანხმებით ჯგუფის მიერ ჩადენას — და თითოეული მათგანი ცალკე საკმარისია ამ ნაწილით შეფასებისთვის.