საკუთრების განზრახ ზიანი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით ნივთის დაზიანების ან განადგურების ნორმებით ისჯება. განზრახ დაზიანება ნივთის ფიზიკურ ხარჯვას ან გაუმართაობას გულისხმობს, ხოლო განადგურება — მის მთლიან წაშლას ან ამოქმედების უუნაროდ გახდომას; ორივე ფორმა ქმედებათა ალტერნატივაა და მათი განსხვავება ზიანის ოდენობასაც ცვლის: დაზიანებული ნივთი შეკეთებას და ღირებულების ნაწილობრივ აღდგენას ითხოვს, განადგურებული კი სრულად იკარგება როგორც ღირებულება. მნიშვნელოვანი ზიანის ცნება კოდექსის სხვა ნორმებითაა განსაზღვრული, ამიტომ ზიანის ზღვარზე დავა საქმის ბედს წყვეტს. დანაშაული შემადგენლობას იძენს მხოლოდ მნიშვნელოვანი ზიანის გამოწვევისას, ხოლო მნიშვნელოვანი ზიანის ზღვარი კოდექსის სხვა ნორმებითაა განსაზღვრული.
განზრახ დაზიანების სასჯელები
ძირითადი შემადგენლობა — სხვისი ნივთის დაზიანება ან განადგურება, რამაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია — ისჯება ჯარიმით, საზოგადოებისთვის სასარგებლო შრომით ასიდან ას ოთხმოც საათამდე, გამასწორებელი სამუშაოთი ერთ წლამდე, შინაპატიმრობით ექვსი თვიდან ორ წლამდე ან თავისუფლების აღკვეთით ერთიდან ხუთ წლამდე. იგივე ქმედება ცეცხლის წაკიდებით, აფეთქებით ან სხვა საყოველთაოდ საშიში საშუალებით, არაერთგზის ან ჯგუფურად — თავისუფლების აღკვეთით სამიდან ექვს წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. თუ ამ დამამძიმებელი ფორმის ქმედებამ გაუფრთხილებლობით ადამიანის სიცოცხლე მოსპო ან სხვა მძიმე შედეგი გამოიწვია — ექვსიდან ათ წლამდე; ორი ან მეტი ადამიანის დაღუპვისას — ცხრიდან თორმეტ წლამდე.
გაუფრთხილებლობით მიყენებული ზიანი
ცალკე ნორმა შეეხება გაუფრთხილებლობას: სხვისი ნივთის გაუფრთხილებლობით დაზიანება ან განადგურება, რამაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია, ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ერთ წლამდე ანდა შინაპატიმრობით ექვსი თვიდან ერთ წლამდე. იგივე ქმედება ცეცხლთან ან მომეტებული საფრთხის წყაროსთან გაუფრთხილებელი მოპყრობით ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ორ წლამდე, შინაპატიმრობით ერთიდან ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ორ წლამდე. თუ ასეთმა ქმედებამ ადამიანის სიცოცხლე მოსპო ან მძიმე შედეგი გამოიწვია — თავისუფლების აღკვეთა სამიდან ხუთ წლამდეა. განზრახ და გაუფრთხილებელ ფორმებს შორის საზღვარი ბრალის სუბიექტურ მხარეზეა — განზრახვაზე — და სწორედ ეს განასხვავებს სასჯელის სპექტრს. გაუფრთხილებლობის ფორმა ორ შემადგენლობად იყოფა — ზოგადი და ცეცხლთან ან მომეტებული საფრთხის წყაროსთან დაკავშირებული — და მეორე მკაცრია: აქ საფრთხის წყაროს ბუნება თავად ზრდის შედეგის ალბათობას, რაც სასჯელის ზედა ზღვარს დაუყოვნებლივ ასახავს.