საჯარო ადმინისტრაციის ორგანოების საქმიანობა ძირითადად ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების გამოცემით აიხსნება: ეს არის გადაწყვეტილებები, ბრძანებები, დადგენილებები, თუნდაც განაცხადზე უარის თქმის შესახებ აქტები, რომლებიც პირდაპირ ეხება მოქალაქის, ორგანიზაციის ან სხვა დაინტერესებული მხარის უფლებებსა და მოვალეობებს. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული წესრიგის კოდექსი ამ აქტების საწინააღმდეგოდ აღჭურვის სპეციალური ადმინისტრაციული გასაჩივრების მექანიზმით, რომლის ამოცანაც დარღვეული უფლების აღდგენაა ჯერ ადმინისტრაციული ორგანოს დონეზევე. ამ გვერდზე დეტალურად არის აღწერილი, რას შეიძლება გასაჩივრდეს, ვინ განიხილავს საჩივარს, რა ვადაში უნდა მოხდეს მისი წარდგენა და რა შინაარსის უნდა იყოს ის, როგორ მიმდივრებს განხილვა და როგორ სრულდება ის.
რას შეიძლება გასაჩივრდეს
კოდექსის თანახმად, დაინტერესებულ მხარეს უფლება აქვს გაასაჩივროს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. დაცვა არ შემოიფარგლება მხოლოდ ფორმალურად გამოცემული აქტით: თუ ადმინისტრაციულმა ორგანომ აქტის გამოცემისათვის დადგენილი ვადა დაარღვია, ეს დარღვევა ჩაითვლება აქტის გამოცემაზე უარის თქმად და ასეთი ნაგულისხმევი უარიც გასაჩივრდება იმავე წესით. გარდა ამისა, ორგანოს ისეთი ქმედებაც გასაჩივრდება ზოგადი წესით, რომელიც არ არის დაკავშირებული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემასთან, რაც ადმინისტრაციული ორგანოს ფაქტობრივ ყოფაქმედებასაც კიდევ მოიცავს.
ამავე დროს, ადმინისტრაციული წარმოების საკითხთან დაკავშირებით მიღებული გადაწყვეტილება ცალკე გასაჩივრებას არ ექვემდებარება, გარდა ორი შემთხვევისა: როდესაც ეს პირდაპირ არის გათვალისწინებული კანონით, ან როდესაც ასეთი გადაწყვეტილება შესაბამისი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტისაგან დამოუკიდებლად არღვევს პირის უფლებას ან კანონიერ ინტერესს. ეს ნიშნავს, რომ წარმოების შიდა საკითხებზე უკმაყოფილება თავად საჩივრის საგნად მხოლოდ მაშინ იქცევა, თუ ის დამოუკიდებლად აზიანებს პირს ან კანონი ამას პირდაპირ უშვებს.