ჰაერის ემისიის ნებართვის სამართლებრივი ჩარჩო
ჰაერის ემისიასთან დაკავშირებული მოთხოვნები „გარემოს დაცვის შესახებ“ კანონის ნორმათა თავშია თავმოყრილი. ეს გვერდი განმარტავს სამ ცენტრალურ ნორმას: გარემოს დაცვის ნორმების კატეგორიებს, ხარისხობრივ ნორმებს და ემისიის ზღვრულად დასაშვებ ნორმებს — სწორედ ეს უკანასკნელია ის საფუძველი, რომელზედაც ემისიის ნებართვის რეჟიმი აშენებს თავის პირობებს.
გარემოს დაცვის ნორმების კატეგორიები
გარემოს დაცვის ნორმების დაწესების მიზანია დადგინდეს გარემოზე საქმიანობის ზემოქმედების ისეთი ნორმები, რომლებიც უზრუნველყოფენ გარემოს ეკოლოგიურ წონასწორობას. ამ მიზნით წესდება: გარემოს მდგომარეობის ხარისხობრივი ნორმები; გარემოში მავნე ნივთიერებათა ემისიისა და მიკროორგანიზმებით გარემოს დაბინძურების ზღვრულად დასაშვები ნორმები; გარემოში ქიმიურ საშუალებათა გამოყენების ნორმები; ეკოლოგიური მოთხოვნები პროდუქციისადმი; და გარემოზე დატვირთვის ნორმები.
ხარისხობრივი ნორმები
ხარისხობრივი ნორმები ადგენს: ატმოსფერულ ჰაერში, წყალსა და ნიადაგში ადამიანის ჯანმრთელობისა და ბუნებრივი გარემოსთვის მავნე ნივთიერებების კონცენტრაციისა და მიკროორგანიზმების რაოდენობათა ზღვრულად დასაშვებ ნორმებს; ხმაურის, ვიბრაციის, ელექტრომაგნიტური ველებისა და სხვაგვარი ფიზიკური ზემოქმედების ზღვრულად დასაშვებ ნორმებს; და რადიაციული ზემოქმედების ზღვრულად დასაშვებ ნორმებს. ეს ნორმები განისაზღვრება 5 წელიწადში ერთხელ შესაბამისი დებულებით, რომელსაც სამინისტროსთან შეთანხმებით შეიმუშავებს და ამტკიცებს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო.
ემისიის ზღვრულად დასაშვები ნორმები
ემისიის ნორმები შეიმუშავება დაბინძურების ყოველი კონკრეტული წყაროსთვის მათი ტექნოლოგიური თავისებურებებისა და ადგილმდებარეობის ფონური დაბინძურების გათვალისწინებით — იმგვარად, რომ ემისიური ნივთიერებებისა და მიკროორგანიზმების კონცენტრაციამ ადგილზე არ გადააჭარბოს ზღვრულად დასაშვები კონცენტრაციის დონეს. ნორმები განისაზღვრება ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ შესაბამისი დებულებით, რომელსაც შეიმუშავებს და ამტკიცებს სამინისტრო. სხვაობა მნიშვნელოვანია: ხარისხობრივი ნორმი გარემოს მდგომარეობას ადგენს, ემისიური ნორმი კი კონკრეტულ წყაროს უშუალოდ.