საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობები და მათი ჰაბიტატები
გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფ ველურ ბუნებაზე საუბრისას ხშირად ვიწყებთ სახეობის სტატუსით — წითელი ნუსხით ან საერთაშორისო კლასიფიკაციით. ქართული კანონმდებლობა ამ საკითხს უფრო ფართოდ უყურადღებდება: ჯერ ერთი, ის იცავს იმ ეკოსისტემებს, რომლებშიც ეს სახეობები ცხოვრობენ — მათ შორის წყლის ობიექტებს; მეორე, ის აწესრიგებს ველური ფლორისა და ფაუნის გარემოდან ამოღებას ლიცენზირების გზით; და მესამე, ის გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფ სახეობებს ცალკე რეგისტრაციის სისტემაში აყვანს. სამივე ინსტრუმენტი ერთად ქმნის იმ სამართლებრივ სივრცეს, რომელშიც იზრდება საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობების დაცვის საკითხი.