რას წარმოადგენს ჯანდაცვის სამართალი საქართველოში
ჯანდაცვის სამართლის ქართული სისტემის საძირკველი „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ საქართველოს კანონია, და ამ კანონის შესავალი თავი — მიზანი, რეგულირების სფერო, კანონმდებლობის ჩარჩო და ტერმინთა განმარტება — მთელი სფეროს კონსტიტუციური ფენაა. კანონის მიზანი ხუთი ელემენტით არის განსაზღვრული: დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტის შესაბამისი პროფესიული განათლებისა და პრაქტიკული მომზადების უზრუნველყოფა; მის პროფესიულ საქმიანობაზე სათანადო სახელმწიფო ზედამხედველობის დაწესება; მისი უფლებების დაცვა; და ქვეყანაში აღიარებული სამედიცინო სტანდარტებისა და ეთიკური ნორმების დამკვიდრება — საბოლოო ჯამში, მოსახლეობისთვის მაღალკვალიფიციური სამედიცინო მომსახურების მიზნით.
რეგულირების სფერო კანონით ზუსტად არის გამოხაზული: კანონი არეგულირებს სამართლებრივ ურთიერთობებს დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს, პარამედიკოსსა და სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოებს, ფიზიკურ პირებსა და იურიდიულ პირებს შორის. ანუ კანონის მოქმედება სამი ღერძით ვრცელდება — პროფესიული სუბიექტი, სახელმწიფო და პაციენტი — და სწორედ ეს სამკუთხედი განსაზღვრავს ჯანდაცვის სამართლის ყოველ შემდგომ ინსტიტუტს.