ტელემედიცინის სამართალი საქართველოში ცალკე კანონად არ არსებობს — ის კოდიფიცირებულია „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ კანონში: ტერმინი განმარტებულია მეხუთე მუხლში, ხოლო მომსახურების წესი თავით — 90-ე, 91-ე და 92-ე მუხლებით. ამ ოთხ ნორმას ემატება მეორე მუხლი, რომელიც კანონის რეგულირების სფეროს განსაზღვრავს. უცხოური ტელემედიცინისა და მონაცემთა დაცვის მოდელები ქართულ სისტემაში პირდაპირ არ მოქმედებს — გვერდს ატარებს ქართული კანონი.
რა არის ტელემედიცინა კანონის თვალსაზრისით
მეხუთე მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტი ტელემედიცინას განსაზღვრავს როგორც სამედიცინო მომსახურების დისტანციურ უზრუნველყოფას, რომელსაც სამედიცინო დარგის პროფესიონალი ახორციელებს საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების საშუალებით და რომლის მიზანია ინფორმაციის გაცვლა დაავადებათა დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის, აგრეთვე სამედიცინო პერსონალის უწყვეტი განათლების, სამედიცინო კვლევისა და მისი შედეგების შეფასებისთვის. ეს განსაზღვრება გვიჩვენებს ფარგლებს: ტელემედიცინა არ არის ტექნოლოგიური ნოვაცია სამართლის გარეთ — ის საექიმო საქმიანობის ფორმაა და ყველა ზოგადი საექიმო მოთხოვნა მასზეც ვრცელდება.
ვინ უშვებს კონსულტაციას და ვინ პასუხობს
90-ე მუხლი სამი პირობით მუშაობს. პირველი: ტელემედიცინის გამოყენებით სამედიცინო კონსულტაციის მიღების უფლება აქვს მხოლოდ დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს — ეს ნიშნავს, რომ დისტანციური მიღების ორგანიზატორი უნდა იყოს სერთიფიცირებული ექიმი, და არა ტექნიკური პლატფორმა. მეორე: ტელემედიცინის გამოყენებით მიღებული კონსულტაციის საფუძველზე პაციენტს რეკომენდაციას აძლევს მხოლოდ დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტი. მესამე: ამ ფორმით გაწეული მომსახურების შედეგებზე პასუხისმგებელია ის სუბიექტი, რომელიც უშუალოდ გასცემს რეკომენდაციას — პასუხისმგებლობა ეკრანის მეორე მხარეს არ იფანტება. ვინ არის ეს სუბიექტი, კანონის ტერმინთა განმარტება ზუსტად აწყობს: დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობა არის უმაღლესი სამედიცინო განათლებისა და დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის უფლების დამადასტურებელი სახელმწიფო სერტიფიკატის მქონე პირის პროფესიული საქმიანობა, რომლის შედეგებზეც ის პასუხს აგებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, ხოლო სუბიექტი — პირი, რომელიც ამ საქმიანობას კანონმდებლობით დადგენილი წესით ახორციელებს. სერთიფიკატის გარეშე დისტანციური მიღება ხელმისაწვდომი არ არის — ეს არის მეხუთე მუხლიდან პირდაპირ მომდინარე ბარიერი.
კონფიდენციალურობის ორი წრე
91-ე მუხლი პირველ წრეს აწყობს: ტელემედიცინის საშუალებების გამოყენებისას პაციენტის შესახებ ინფორმაციის კონფიდენციალურობის დაცვა ევალება დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს, და პაციენტის მოთხოვნით მისი ვინაობის, ჯანმრთელობის მდგომარეობისა და პირადი ცხოვრების შესახებ მონაცემები ტელემედიცინის გამოყენებით შეიძლება გადაიცეს ანონიმურად. 92-ე მუხლი მეორე წრეს აწყობს: ტექნიკურ პერსონალს, რომელიც მონაწილეობს ინფორმაციის გადაცემაში, ეკრძალება მიღებული კონსულტაციის თაობაზე ინფორმაციის გამჟღავნება, და ის ვალდებულია დაიცვას პაციენტის ჯანმრთელობის მდგომარეობის თაობაზე ინფორმაციის კონფიდენციალურობა. ასე იხსნება მთელი ჯაჭვი: ექიმიც დუმს და ტექნიკური პერსონალიც.