პროგრამული მომსახურების პლატფორმები, რომლებიც მომხმარებლების მონაცემებს ღრუბლოვან გარემოში ამუშავებენ, ხშირად საერთაშორისო სერტიფიკაციების ჩარჩოში ფიქრობენ შესაბამისობაზე. ქართულ სამართალში ასეთი სერტიფიკაციის სტატუტი არ არსებობს: შესაბამისობა ნიშნავს პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ კანონის კონკრეტულ ვალდებულებათა შესრულებას და ამ შესრულების დასაბუთების უნარს. სწორედ ეს კანონი ქმნის აუდიტირებად ჩარჩოს — უსაფრთხოების ზომებიდან და აღრიცხვიდან ინციდენტების შეტყობინებებამდე — რომელზეც მომსახურების მიმწოდებელი უნდა აგებდეს პასუხს, და ამ გვერდზე ჩვენ ამ ჩარჩოს თითოეულ ელემენტს კანონის მუხლების საფუძველზე ვხსნით.
დამუშავების პრინციპები და ლეგიტიმური საფუძვლები
კანონის მე-4 მუხლი დამუშავების პრინციპებს ადგენს: მონაცემები უნდა დამუშავდეს კანონიერად, სამართლიანად და გამჭვირვალედ; შეგროვდეს კონკრეტული, მკაფიოდ განსაზღვრული მიზნებისთვის; დამუშავდეს აუცილებელი მოცულობით; იყოს ზუსტი; შეინახოს მხოლოდ საჭირო ვადით და დაიცვას ტექნიკური და ორგანიზაციული ზომებით. დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირი ამ პრინციპებთან შესაბამისობის დასაბუთების უნარითაა ვალდებული.
მე-5 მუხლი დამუშავების ლეგიტიმურ საფუძვლებს ათვლის: სუბიექტის თანხმობა, გარიგებით ნაკისრი ვალდებულების შესრულება ან გარიგების დადებისთვის საჭირო ნაბიჯები, კანონით გათვალისწინებული დამუშავება, სავალდებულო მოვალეობა, საჯაროდ ხელმისაწვდომი მონაცემი, სასიცოცხლო ინტერესები, საჯარო ინტერესი ან მნიშვნელოვანი ლეგიტიმური ინტერესი. პლატფორმისთვის ეს იმას ნიშნავს, რომ თითოეული ფუნქცია — ანგარიშის შექმნიდან ანალიტიკამდე — წინასწარ უნდა მიებას კონკრეტულ საფუძველს, და ეს ბმა დოკუმენტირებული უნდა იყოს.