საფინანსო ინსტიტუტების ლიცენზირება საქართველოში ეროვნული ბანკის კომპეტენციაა. მნიშვნელოვანია თავიდანვე იცოდეთ: კონკრეტული ინსტიტუტის ტიპის ლიცენზიის დეტალური პირობები — მინიმალური კაპიტალის ოდენობა, განაცხადის ფორმა, მოთხოვნები აქციონერებისადმი — ცალკე სექტორულ კანონებშია განსაზღვრული, და ამ გვერდის საფუძველი ეროვნული ბანკის შესახებ ორგანული კანონის ჩარჩონორმებია: ტერმინები, ზედამხედველობის ორგანო და ზედამხედველობის უფლებამოსილებები.
ფინანსური სექტორის წარმომადგენლები
კანონი ფინანსური სექტორის წარმომადგენლებს ერთიან ჩამონათვალში ასახავს: კომერციული ბანკი, მიკრობანკი, არასაბანკო სადეპოზიტო დაწესებულება, საბროკერო კომპანია, ფასიანი ქაღალდების დამოუკიდებელი რეგისტრატორი, ცენტრალური დეპოზიტარი, სპეციალიზებული დეპოზიტარი, საფონდო ბირჟა, საინვესტიციო ფონდი, აქტივების მმართველი კომპანია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია, საგადახდო სისტემის ოპერატორი, საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი, ანგარიშვალდებული საწარმო და ვალუტის გადამცვლელი პუნქტი. 2027 წლის 1 იანვრიდან ამ ჩამონათვალს დაემატება სეკიურიტიზაციის სპეციალური მიზნობრივი ერთეული, ფაქტორინგული კომპანია და ფაქტორინგული პლატფორმა.
კომერციული ბანკი განმარტებით არის ეროვნული ბანკის მიერ ლიცენზირებული იურიდიული პირი, რომელიც იღებს დეპოზიტებს და მათი გამოყენებით თავისი სახელით ახორციელებს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ საბანკო საქმიანობას. მიკრობანკი სააქციო საზოგადოების სამართლებრივი ფორმით დაფუძნებული იურიდიული პირია, რომელიც ეროვნული ბანკის მიერ არის ლიცენზირებული. ფინანსური სექტორი სწორედ ამ წარმომადგენელთა ერთობლიობაა.