გასართობი სამართალი ამერიკული სამართლიდან შემოსული ქოლგისებრი ცნებაა, რომელიც აერთიანებს კინოს, ტელევიზიის, მუსიკის, თეატრისა და სპორტის ინდუსტრიებთან დაკავშირებულ სამართლებრივ საკითხებს. საქართველოში ასეთი სახელწოდების კანონი არ არსებობს: ეს სფერო თავმოყრილია ცალკეული ქმედებებისაგან, რომელთა სამართლებრივ ბირთვს წარმოადგენს საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ კანონი, ხოლო მედიასერვისების რეგულირება მაუწყებლობის შესახებ კანონმდებლობას ეყრდნობა.
კანონის რეგულირების სფერო
საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ კანონის პირველი მუხლი განსაზღვრავს, რომ იგი არეგულირებს საავტორო ქონებრივ და პირად არაქონებრივ უფლებებთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს, რომლებიც წარმოიშობა მეცნიერების, ლიტერატურისა და ხელოვნების ნაწარმოებთა შექმნისას და გამოყენებისას. ამასთან, კანონი ფარავს შემსრულებლის, ფონოგრამისა და ვიდეოგრამის დამამზადებლებისა და მაუწყებლობის ორგანიზაციის მომიჯნავე უფლებებთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს, ისევე როგორც მონაცემთა ბაზის დამამზადებლის უფლებებთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს. სწორედ ეს სამი წრე — ავტორები, შემსრულებლები და მწარმოებლები — ქმნის გასართობი ინდუსტრიის სამართლებრივ რუკას.