სპორტული კლუბის წილებზე, მართვაზე თუ ქონებაზე დავა ისეთივე სამართლებრივი კონფლიქტია, როგორც ნებისმიერი სხვა იურიდიული პირის ირგლის ბრძოლა — და საქართველოში სპორტისთვის განსაკუთრებული სასამართლო ან საკანონმდებლო რეჟიმი ამ დავებისთვის არ არსებობს. ამ გვერდზე ვხსნით, რა სამართლებრივი ფორმა აქვს კლუბსა და ფედერაციას „სპორტის შესახებ“ კანონით, რატომ გადის მათი მფლობელობის დავები საერთო წესებით და რომელი ნორმები ქმნის იმ ჩარჩოს, რომელშიც ეს დავები წყდება.
ჩარჩო: სპორტული ორგანიზაციების სამართლებრივი ფორმა
„სპორტის შესახებ“ კანონის მერვე მუხლის თანახმად, საზოგადოებრივი და სხვა არასახელმწიფო სპორტული ორგანიზაცია არის სპორტული ფედერაცია, ასოციაცია, კლუბი და სხვა გაერთიანება, რომელიც მიზნად ისახავს სპორტის განვითარებას. სახელმწიფო ხელს უწყობს ამ ორგანიზაციების აქტივობის განვითარებას და იზიდავს მათ სპორტის მართვის საქმეში; აუცილებლობის შემთხვევაში განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს შეუძლია მათ გადასცეს ცალკეული უფლებამოსილებანი და გააკონტროლოს მათი განხორციელება. ამავე მუხლით ეს ორგანიზაციები საქმიანობას წარმართავენ კანონით და სპორტის სფეროში მოქმედი სხვა ნორმატიული აქტებით. აქედან გამომდინარე, კლუბისა თუ ფედერაციის მფლობელობის საკითხები წყდება იმ ზოგადი წესებით, რომლებიც შესაბამის სამართლებრივ ფორმას ერგება, და სპორტული სპეციფიკა ჩარჩოს აყალიბებს, მაგრამ სადავო ურთიერთობებს არ ცვლის.