ორგანიზატორის დაბეგვრის ობიექტი
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლი განსაზღვრავს, რა ითვლება დაბეგვრის ობიექტად ფიზიკური პირისთვის, რომელიც სათამაშო ბიზნესით არის დაკავებული. ამ მუხლის შესაბამისად, ფიზიკური პირის, რომელიც სათამაშო აპარატების სალონის მოწყობიდან ან/და სისტემურ-ელექტრონული ფორმით აზარტული თამაშობების ორგანიზებიდან იღებს შემოსავალს, აღნიშნული საქმიანობის ნაწილში საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია მოთამაშეებისგან მიღებულ ფსონებსა და მოთამაშეებზე გაცემულ მოგებას შორის სხვაობა.
ეს კონსტრუქცია პრინციპულია: ორგანიზატორი არ იბეგრება სათამაშო ბრუნვის სრულ მოცულობაზე, არამედ მხოლოდ იმ ნაწილზე, რომელიც ფსონებსა და გაცემულ მოგებას შორის რჩება. ანუ გაცემული მოგებები დაბეგვრის ობიექტს ამცირებს — ამიტომ მათი სწორი აღრიცხვა და დოკუმენტირება გადასახადის ბაზის განსაზღვრის ცენტრალური ელემენტია.
დეტალურად აღსანიშნავია ორმხრივი აღრიცხვის აუცილებლობაც: დაბეგვრის ობიექტის სწორი გამოთვლა შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როცა ერთდროლად ფიქსირდება როგორც მოთამაშეებისგან მიღებული ფსონები, ისე მათზე გაცემული მოგებები. ამ ორი ნაკადის რომელიმე მხარის არასრული აღრიცხვა ობიექტს ან გააბემებს, ან დააზიანებს ორგანიზატორს — ორივე შემთხვევაში წარმოიქმნება დავასწარობის რისკი საგადასახადო ორგანოსთან. ამიტომ აღრიცხვითი სისტემის პროექტირებისას ამ ორი ნაკადის სინქრონულობა პირველ მოთხოვნად უნდა ჩაიწეროს.