უცხოელი ინდივიდუალური მეწარმისთვის საქართველო სამი ერთმანეთთან დაკავშირებულ სამართლებრივ ინსტრუმენტს სთავაზობს: სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელების უფლებას, D1 კატეგორიის საიმიგრაციო ვიზას და შრომითი ბინადრობის ნებართვას. ამ გვერდზე ვხსნით, როგორ არის ეს სამი ელემენტი დაკავშირებული საქართველოს „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ" კანონით, რა შემოსავლის ზღვარები და ბრუნვის მოთხოვნები გამოიყენება და რაში განსხვავდება ეს მარშრუტი საინვესტიციო და კორპორატიული მარშრუტებისგან. მნიშვნელოვანია თავიდანვე ითქვას: აქ საქმე ეხება თვითდასაქმებულ პირს, რომელიც საკუთარი სამეწარმეო საქმიანობით ირჩენს თავს, და არა დამსაქმებელთან ხელშეკრულებით დასაქმებულ თანამშრომელს.
სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელების უფლება
კანონის 28-ე მუხლი აღიარებს, რომ უცხოელს შეუძლია საქართველოში საინვესტიციო და სამეწარმეო საქმიანობა განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. ამ შემთხვევაში მას აქვს ისეთივე უფლებები და აკისრია ისეთივე მოვალეობები, როგორებიც საქართველოს მოქალაქეს, თუ კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. ეს ნიშნავს, რომ ინდივიდუალური მეწარმის სტატუსი უცხოელს სამეწარმეო გარემოში მოქალაქესთან თანასწორუფლებიან პოზიციაზე აყენებს — მიგრაციული სტატუსი კი ცალკე უნდა გაფორმდეს ვიზისა და ბინადრობის ნებართვის საფუძველზე.