დაკარგული ბარგის საქმის სამართლებრივი ჩარჩო
ბარგის დაკარგვის, დაზიანების ან განადგურების შემთხვევაში საჰაერო გადაყვანა-გადაზიდვის მოწმობის მფლობელის ვალდებულებები განისაზღვრება სააგენტოს ნორმატიული აქტით, ხოლო ზოგადი რეჟიმი — „საერთაშორისო საჰაერო გადაზიდვის ზოგიერთი წესის უნიფიკაციის შესახებ“ 1999 წლის 28 მაისის მონრეალის კონვენციის, საქართველოს სხვა საერთაშორისო ხელშეკრულებების, საჰაერო კოდექსის, სამოქალაქო კოდექსისა და სააგენტოს ნორმატიული აქტების შესაბამისად. ეს ორდონიანი სისტემა ნიშნავს, რომ მოთხოვნის მომზადებისას ჯერ განისაზღვრება, რომელი რეჟიმი ვრცელდება კონკრეტულ გადაზიდვაზე, შემდეგ კი — სააგენტოს აქტით დადგენილი დეტალური წესები.
გადამყვანის თავისუფლება პასუხისმგებლობისგან
დაკარგული ბარგის საქმეში კიდევ ერთი დეტალია გასათვალისწინებელი: კოდექსი ვალდებულებების ორ წრეს განასხვავებს — საერთაშორისო და შიდა გადაზიდვაზე მოქმედ ზოგად რეჟიმს და სააგენტოს ნორმატიული აქტით დადგენილ დეტალურ წესებს ბარგის კონკრეტულ შემთხვევებზე. ეს განსხვავება პრაქტიკულ მნიშვნელობას იძენს მაშინ, როცა გადაზიდვა რამდენიმე უბნისგან შედგება: თითოეულ უბანზე ცალკე უნდა დგინდებოდეს, რომელი რეჟიმი ვრცელდება.
ბარგის ღირებულების დადგენა მოთხოვნის მეორე აქსესუარია: დაკარგული ნივთების ჩამონათვალი, მათი შეძენის დოკუმენტები და, საჭიროების შემთხვევაში, შეფასება — ეს ის მასალაა, რომელიც მოთხოვნის ოდენობას აყალიბებს. სააგენტოს ნორმატიული აქტი ვალდებულებების ფორმას განსაზღვრავს, ხოლო ოდენობის დასაბუთება მგზავრის მტკიცებულებებზეა დამოკიდებული — ამიტომ დოკუმენტების შენახვა ბარგის ჩაბარების მომენტიდანვე იწყება.
გადამყვან-გადამზიდველი თავისუფლდება შესაბამისი მოვალეობების შესრულებისგან, თუ იგი მათ დაუძლეველი ძალით გამოწვეულ გარემოებათა გამო ვერ შეასრულებს ან არასათანადოდ შეასრულებს — ეს წესი ბარგის საქმეებშიც მოქმედებს და მოთხოვნის პერსპექტივას პირდაპირ განსაზღვრავს: მიზეზობრიობის დადგენა საქმის ცენტრალური საკითხია.