საბანკო და საკრედიტო საქმიანობის საზღვრები
ფინტექის ლიცენზირება საქართველოში ეროვნული ბანკის უფლებამოსილების ფარგლებში იწყება ერთი მარტივი აკრძალვით: არავის არ აქვს უფლება, მიიღოს დეპოზიტები და მათი გამოყენებით გასცეს კრედიტები ეროვნული ბანკის მიერ გაცემული საბანკო საქმიანობის ლიცენზიის ან მიკრობანკის საქმიანობის ლიცენზიის გარეშე. დეპოზიტების მიღება და კრედიტების გაცემა, ანუ კლასიკური საბანკო მოდელი, შესაბამისობის სრულ რეჟიმს მოითხოვს და ეს მოთხოვნა ტექნოლოგიურ ფორმატზეც ვრცელდება: მობილური აპლიკაცია ან პლატფორმა, რომელიც ფაქტობრივად ასრულებს ამ ფუნქციებს, ვერ გაექცევა ლიცენზირებას იმით, რომ საკუთარ თავს ტექნოლოგიურ კომპანიად აცხადებს. ლიცენზიის არჩევანი — საბანკო თუ მიკრობანკის — ბიზნეს-მოდელის აგებულებაზეა დამოკიდებული და ამ გადაწყვეტილებამ წინასწარ უნდა იპოვოს ადგილი პროდუქტის დიზაინში.
დაბრუნებადი სახსრების მოზიდვის წესი
კანონი შემდეგ საფეხურზეც ადგენს ზღვარს: მეწარმე სუბიექტს ან ურთიერთდაკავშირებულ პირთა ჯგუფს უფლება არ აქვს, ეროვნული ბანკის მიერ მიკროსაფინანსო ორგანიზაციად რეგისტრაციის, არასაბანკო-სადეპოზიტო-საკრედიტო საქმიანობის ლიცენზიის ან საბანკო საქმიანობის ლიცენზიის გარეშე 20-ზე მეტი ფიზიკური პირისგან მოიზიდოს დაბრუნებადი ფულადი სახსრები, მათ შორის, მიიღოს სესხი, ან/და აწარმოოს პირთა ფართო წრისგან ასეთი მოზიდვის რეკლამირება. ეს ნორმა სწორედ იმ ნაბიჯს არეგულირებს, რომელზედაც ფინტექ-სტარტაპები ყველაზე ხშირად უახლოვდებიან ზღვარს: მომხმარებლებისგან ფულის შეგროვება მომავალ სერვისზე. ოც პირამდე ზღვარი ითვლება მიზიდულ ფიზიკურ პირთა მიხედვით, და მის გადაბიჯებას რეგისტრაცია თუ ლიცენზია მოჰყვება.
შეზღუდვისგან გამონაკლისები
შეზღუდვა ვერ ვრცელდება მთელ ფინანსურ სივრცეზე: კანონი ცალკე წერს გამონაკლისებს, რომლებიც სხვა რეგულატორულ რეჟიმებს ექვემდებარება. ასეთია ფასიანი ქაღალდების საჯარო შეთავაზება, გათვითცნობიერებული ინვესტორისთვის კერძო შეთავაზება, სადაზღვევო საქმიანობა, საპენსიო სქემა, საბროკერო კომპანიის საქმიანობა, ფიზიკური პირის მიერ სესლის სხვა არამეწარმე ფიზიკურ პირზე გაცემა, საწარმოს პარტნიორის ან აქციონერის მიერ სესლის ამ საწარმოზე გაცემა და კაპიტალში შენატანი, ელექტრონულ ფულთან დაკავშირებული მომსახურება, საინვესტიციო ფონდები და აქტივების მმართველი კომპანიები, სეკიურიტიზაციის სპეციალური მიზნობრივი ერთეული, აგრეთვე ეროვნული ბანკის მიერ განსაზღვრული შემთხვევები. თითოეული გამონაკლისი საკუთარ კანონზე არის აგებული, ამიტომ სწორი გზის არჩევა ნიშნავს იმის დადგენას, რომელი რეჟიმი ფარავს კონკრეტულ პროდუქტს.