სესხის დეფოლტი ნიშნავს მსესხებლის მიერ საკრედიტო ვალდებულებების დადგენილი პირობების შესრულების შეუძლებლობას ან უარყოფას, რაც სამომხმარებლო, საბანკო თუ კორპორატიული სესხების ხშირი დავის საფუძველია. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი საკრედიტო ურთიერთობის ცალკეულ ასპექტებს ისეთი ნორმებით აწესრიგებს, როგორიცაა ვალის დაუყოვნებლივ მოთხოვნის უფლება, ანგარიშიდან ფულადი სახსრების ჩამოწერის წესი, დამატებითი უზრუნველყოფის გამოყენება და საკრედიტო ურთიერთობის შეწყვეტა. სწორედ ამ ნორმების სწორად გამოყენება წყვეტს ხშირად, ვის უმართლებს სასამართლო დავაში — გამსესხებელს თუ მსესხებელს, და ამისთვის თითოეული მუხლის ზუსტი ანალიზია საჭირო.
ვალის დაუყოვნებლივ მოთხოვნის უფლება
სამოქალაქო კოდექსის 627-ე მუხლის თანახმად, გამსესხებელს უფლება აქვს დაუყოვნებლივ მოითხოვოს ვალის დაბრუნება, თუ მსესხებლის ქონებრივი მდგომარეობა არსებითად უარესდება, რითაც საფრთხე შეექმნება სესხის დაბრუნების მოთხოვნას. ეს უფლება მაშინაც არსებობს, თუ მსესხებლის ქონებრივი მდგომარეობის გაუარესება წინ უსწრებდა ხელშეკრულების დადებას, ხოლო გამსესხებლისათვის იგი ცნობილი გახდა მხოლოდ ხელშეკრულების დადების შემდეგ. სასამართლო დავაში ამ ნორმის გამოყენება მოითხოვს იმის დადგენას, რომ გაუარესებამ არსებითი ხასიათი იქონია და რეალურად ემუქრებოდა სესხის დაბრუნებას საფრთხე. ამ შემთხვევაში კრედიტორი ვალის დაბრუნებას ვადის დადგომის მოლოდინის გარეშე ითხოვს.