არარეზიდენტობის განსაზღვრა და მისი კრიტერიუმები
არარეზიდენტთა დაბეგვრა საქართველოში იწყება სტატუსის განსაზღვრით. საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლით საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს. იმავე მუხლით დადგენილია, რომ ტერიტორიაზე ფაქტობრივად ყოფნის დროდ ითვლება ის დროც, რომლითაც პირი საზღვარს გარეთ გავიდა სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად, დღედ კი ითვლება ყოფნის დღე ხანგრძლივობის მიუხედავად.
გამორიცხვაც განსაზღვრულია: ყოფნის დროდ არ მიითვლება დრო, როცა პირი იმყოფებოდა საქართველოში დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციაში მოღვაწეობით, ტრანზიტით, ანდა სამკურნალოდ და დასასვენებლად. სტატუსი ყოველი საგადასახადო პერიოდისათვის დგინდება, და ის დღეები, რომლებზეც პირი წინა პერიოდში რეზიდენტად ჩაითვალა, მომდევნო პერიოდში აღარ განიხილება. გარდა ამისა, კანონი რეზიდენტობის მინიჭების შესაძლებლობას ითვალისწინებს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირებთან და უცხო ქვეყნის მოქალაქეებთან მიმართებაშიც — ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესით.
მუდმივი დაწესებულება და მისი საზღვრები
29-ე მუხლი მუდმივ დაწესებულებად მოიაზრებს განსაზღვრულ ადგილს, რომლის გამოყენებითაც უცხოური საწარმო ან არარეზიდენტი ფიზიკური პირი ნაწილობრივ ან მთლიანად ახორციელებს ეკონომიკურ საქმიანობას საქართველოში. მას უთანაბრდება სამშენებლო მოედანი, სამონტაჟო ობიექტი, დანადგარები და ხომალდები ბუნებრივი რესურსების დასაზვერად, არარეზიდენტის მუდმივი ბაზა, აგრეთვე მართვის ადგილი, ფილიალი, წარმომადგენლობა, განყოფილება, ბიურო, ოფისი, სააგენტო, საამქრო, საბადო და სხვა ქვედანაყოფები. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მართვის წესი: სხვა პირის მიერ უცხოური საწარმოს სახელით 3 თვეზე მეტი ხნით მართვა მუდმივ დაწესებულებად ითვლება.
უარყოფითი სიაც დეტალურია: მუდმივ დაწესებულებას არ წარმოშობს დამოუკიდებელი შუამავლის, აგენტის ან ბროკერის საქმიანობა განსაზღვრული პირობებით; მხოლოდ ფლობის ფაქტი, თანამშრომლების მხოლოდ მივლინება და მხოლოდ კონტროლირებაც არ წარმოშობს მას. არ მიეკუთვნება მუდმივ დაწესებულებას ის დაწესებულება, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ საქონლის შენახვის, დემონსტრირების, მარაგის შესანახად გადასამუშავებლად, შესყიდვის ან ინფორმაციის შეგროვების, მოსამზადებელი ან დამხმარე ხასიათის საქმიანობის და ხელშეკრულებების მომზადების მიზნით.