ამერიკული მხარის დაბეგვრა შიდა წესებით
ამერიკელი ფიზიკური პირებისა და კომპანიების საქართველოში დაბეგვრა ქართული საგადასახადო კოდექსის შიდა წესებით ხდება: აშშ-საქართველოს ორმაგი დაბეგვრის შესახებ შეთანხმება არ არსებობს, ამიტომ შეღავათების მოლოდინი შეთანხმებით ვერ დაიგეგმება — დაგეგმვა მთლიანად შიდა ნორმებზეა აწყობილი. ეს პირობები ორ მთავარ ინსტრუმენტს ტოვებს: 183-დღიანი რეზიდენტობის ტესტს და უცხოეთში გადახდილი გადასახადის ჩათვლას. სწორი მიდგომა ქმნის იმ შედეგს, რასაც შეთანხმებური რეჟიმი სხვა ქვეყნებთან იძლევა — თუმცა სრულიად სხვა გზით.
183-დღიანი ტესტი და დღეების აღრიცხვა
მუხლი 34-ის მიხედვით, საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს. აშშ-დან საქართველოში მობილური პროფესიონალებისთვის და დისტანციურად მომუშავეებისთვის ეს გადამწყვეტი პარამეტრია. ყოფნის დროდ ითვლება საზღვარგარეთ სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად გასვლის დროც; არ ითვლება დიპლომატიურ-საკონსულო და საერთაშორისო ორგანიზაციების პირთა, ტრანზიტისა და საზღვარგარეთ სამკურნალო-დასასვენებელი ყოფნის დრო. ყოველი დღე ყოფნის დღედ ითვლება ხანგრძლივობის მიუხედავად; სტატუსი ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის ცალკე დგინდება, და წინა პერიოდში ჩათვლილი დღეები მომდევნოში აღარ განიხილება.
ჩათვლა — მთავარი ინსტრუმენტი
შეთანხმების არარსებობის პირობებში მუხლი 124 განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია: საწარმო უფლებამოსილია ჩაითვალოს საქართველოს ფარგლებს გარეთ გადახდილი მოგების გადასახადი შესაბამისი საგადასახადო წლისათვის ამ მოგებაზე საქართველოში გადასახადის გადახდისას იმ შემოსავალზე, რომელიც მიღებული არ არის საქართველოში არსებული წყაროდან. ასე რომ, აშშ-ში გადახდილი მოგების გადასახადი საქართველოს გადასახადისგან ჩაითვლება — და ეს ჩათვლა სწორედ შიდა ნორმაზეა დაფუძნებული, შეთანხმებაზე არა. ზღვარი კვლავ მოქმედებს: ჩათვლილი თანხა არ უნდა აღემატებოდეს იმ გადასახადს, რომელიც ამ მოგებაზე საქართველოში იქნებოდა დარიცხული საქართველოს წესითა და განაკვეთებით. მუხლი 125-ის შეღავათის მექანიზმი კი მხოლოდ შეთანხმებით განსაზღვრულ შეღავათებს ეხება — აშშ-სთან შეთანხმების არარსებობისას ეს გზა არ მუშაობს, და სწორედ ამიტომ მთელი დაგეგმვა ჩათვლასა და სტრუქტურაზეა გადატანილი.