ერთპროცენტიანი რეჟიმის არქიტექტურა
მცირე ბიზნესის სტატუსი საგადასახადო კოდექსის სპეციალური რეჟიმების სისტემის ცენტრალური ელემენტია: მეწარმე ფიზიკურ პირს, განსაზღვრული ჭრილის ფარგლებში, ერთპროცენტიანი განაკვეთით დაბეგვრის უფლება ეძლევა. რეჟიმის ხუთივე სვეტი — ვინ არის უფლებამოსილი, როგორ ირისკება სტატუსის დაკარგვა, როგორ მუშაობს განაკვეთი, რა აღრიცხვა სჭირდება და რა შეღავათები აქვს ხელფასზე — ერთ მთლიან სტრუქტურად უნდა წავიკითხოთ. საზღვარიც აღვნიშნავთ: სტატუსის მინიჭების ადმინისტრაციული წესი ფინანსთა მინისტრის აქტით, აკრძალული და გამორიცხული სახეები კი მთავრობის აქტით განისაზღვრება — სტრუქტურირების დაგეგმვამდე ეს აქტები უნდა იყოს გაანალიზებული. სპეციალური რეჟიმი ნიშნავს, რომ ზოგადი წესების ნაცვლად მოქმედებს კოდექსით დადგენილი განსაკუთრებული წესები, და ეს წესები სტატუსს მიჰყვება — სტატუსის დაკარგვა სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმიდან გამოსვლას ნიშნავს.
უფლებამოსილობა, ჭრილი და სტატუსის რისკები
მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს; ჭრილი კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული ერთობლივი შემოსავლის ხუთასი ათასი ლარია — ღვინის ტურიზმისა და აგროტურისტული საქმიანობის სუბიექტებისთვის შვიდასი ათასი. სტატუსის მისაღებად პირი საგადასახადო ორგანოს მიმართავს, რომელიც სერთიფიკატს გასცემს. სტატუსი უქმდება ხუთ შემთხვევაში: ორ კალენდარულ წელს ჭრილის გადაჭარბებისას; კალენდარული წლის დასრულებამდე მიმართვისას; აკრძალული საქმიანობის განხორციელებისას; საკონტროლო-სალარო აპარატის წესების დარღვევისთვის წელიწადში არანაკლებ სამჯერ დაჯარიმებისას; და პირობების შეუსაბამობისას. გაუქმების დროითი წესებიც ზუსტია — ჭრილის გადაჭარბებისას სტატუსი მომდევნო წლის დასაწყისიდან უქმდება; კალენდარული წლის დასრულებამდე მიმართვისას — მიმართვის თვის მომდევნო თვის პირველი რიცხვიდან; აკრძალული საქმიანობისა და სალარო აპარატის ჯარიმების შემთხვევაში — მიმდინარე წლის დასაწყისიდან; პირობების შეუსაბამობისას — შესაბამისი საფუძვლის წარმოშობის თარიღიდან. სტატუსის გაუქმებისას არსებული სასაქონლო ნაშთების აღრიცხვის წესიც ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით განისაზღვრება.