ბრიტანული ბიზნესი და პირები საქართველოში
გაერთიანებული სამეფოდან საქართველოში გადმოსული კომპანიების, ფიზიკური პირებისა და ინვესტორების დაბეგვრა ქართული საგადასახადო კოდექსის ზოგად საფუძველზე ხდება, და მისი ორი ცენტრალური წესი ყველა სხვას მსგავსად მუშაობს: 183-დღიანი რეზიდენტობის ტესტი და უცხოეთში გადახდილი გადასახადის ჩათვლა. ბრიტანული მხარისთვის განსაკუთრებული აქტუალობა სწორედ ამ ორის გაანგარიშებაა: გაერთიანებული სამეფოდან მობილური პროფესიონალები და მენეჯერები ხშირად საზღვარგარეთ მოგზაურობენ, და ყოფნის დღეების სწორი აღრიცხვა გადაწყვეტილების საფუძველია.
რეზიდენტობის დადგენა და ყოფნის დღეები
საგადასახადო კოდექსის მუხლი 34 განსაზღვრავს: საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოში 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს. ყოფნის დროდ ითვლება ის დროც, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლებს გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად. არ ითვლება დიპლომატიურ-საკონსულო პირთა და ოჯახთა, საერთაშორისო ორგანიზაციების თანამშრომლების, ტრანზიტისა და სამკურნალო-დასასვენებელი ყოფნის დრო. დღედ ითვლება ყოველი დღე ხანგრძლივობის მიუხედავად; სტატუსი ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის ცალკე დგინდება, და წინა პერიოდში ჩათვლილი დღეები მომდევნოში აღარ ითვლება. ბრიტანელი პირისთვის ასევე საინტერესოა: თუ რეზიდენტობა არც ერთ ქვეყანაში არ დგინდება, საგადასახადო ორგანოსთან მიმართვისას საქართველოს მოქალაქე ჩაითვლება რეზიდენტად — ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს რეზიდენტობა ფინანსთა მინისტრის დადგენილი წესით შეიძლება მიენიჭოს.
ჩათვლა და შეთანხმებითი შეღავათები
ბრიტანული კომპანიის საქართველოში გადახდილ მოგებასა და გაერთიანებულ სამეფოში გადახდილ გადასახადს შორის კავშირს მუხლი 124 ქმნის: საწარმო უფლებამოსილია ჩაითვალოს საქართველოს ფარგლებს გარეთ გადახდილი მოგების გადასახადი შესაბამისი წლისთვის, არასაქართველოური წყაროს შემოსავლის მიხედვით, იმ ზღვარმდე, რაც საქართველოში იქნებოდა დარიცხული. არარეზიდენტისთვის შეთანხმებით განსაზღვრული შეღავათით სარგებლობა და საქართველოში გადახდილის დაბრუნება კი მუხლი 125-ით და ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესით ხდება — ამ ეტაპზე რეზიდენტობის ცნობის და საზღვარგარეთ გადახდის დოკუმენტური დასაბუთება გადამწყვეტია. სწორად მომზადებული პაკეტი ზედმეტ გადასახადს ბრუნდებს, არასწორი — მოთხოვნას უარყოფამდე მივყავართ.