უძრავი ქონების გასხვისება და გადასახადი კანონით
უძრავი ქონების გასხვისებიდან მიღებული შემოსავალი ფიზიკური პირისთვის დაბეგვრის ობიექტია, და ამ გარიგების გადასახადო მხარე საქართველოს საგადასახადო კოდექსით იწესრიგება: კანონი განსაზღვრავს, რომელი შემოსავლებია გათავისუფლებული, ვინ დეკლარირებს და როდის, და როდის ხდება გადასახადის დაკავება გადახდის წყაროსთან. გასხვისების განაკვეთი და დაბეგვრის ობიექტის გაანგარიშება კოდექსის შესაბამისი დებულებებით დგინდება, ხოლო ამ გვერდის საფუძველს ის ნორმები წარმოადგენს, რომლებიც განსაზღვრავს გათავისუფლებებს, დეკლარაციის ვალდებულებას და დაკავების წესს. გამყიდველისთვის ეს ნიშნავს: ტრანზაქციის დაგეგმვისას ჯერ უნდა დგინდებოდეს, ხვდება თუ არა შემოსავალი გათავისუფლებულ სახეებში, შემდეგ — ვის ეკისრება დეკლარაციის წარდგენა, და ბოლოს — არის თუ არა გადახდის წყაროსთან დაკავების მომწოდებელი.
გადასახადისაგან გათავისუფლებული შემოსავლები
საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან თავისუფლდება ფიზიკურ პირთა შემოსავლების განსაზღვრული სახეები, მათ შორის სახელმწიფო პენსია, სახელმწიფო კომპენსაცია, სახელმწიფო აკადემიური და სახელმწიფო სტიპენდია, მიღებული გრანტი და ბიუჯეტით გათვალისწინებული ზოგიერთი სხვა გასაცემელი. უძრავი ქონების კონტექსტში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ერთ-ერთი სპეციფიური გათავისუფლება: საწარმოს ლიკვიდაციის ან კაპიტალის შემცირების გზით ამ საწარმოს პარტნიორ ფიზიკურ პირზე წილის სანაცვლოდ უძრავი ქონების საკუთრებაში გადაცემით მიღებული ნამეტი არ იბეგრება, თუ საწარმოს წილზე ფიზიკური პირის საკუთრების უფლების წარმოშობიდან გასულია 2 წელზე მეტი. ეს ნიშნავს, რომ წილის შეძენიდან ორ წელზე მეტი ხნის შემდეგ მომხდარი გადაცემა გათავისუფლებით სარგებლობს, ხოლო უფრო ადრე — დაბეგვრადია: დროის ფაქტორი აქ გადასახადო შედეგს პირდაპირ განსაზღვრავს და გარიგების დაგეგმვისას წინასწარ უნდა იყოს გაანგარიშებული. გათავისუფლებულ სახეებს ასევე მიეკუთვნება სახელმწიფოს მიერ დაფუძნებული არასამეწარმეო იურიდიული პირისაგან საქველმოქმედო საქმიანობის ფარგლებში მიღებული სარგებელი და მკურნალობის ან სამედიცინო მომსახურების ხარჯების დასაფინანსებლად საქველმოქმედო ორგანიზაციიდან მიღებული სარგებელი.