უცხო ქვეყნის მოქალაქის დაბეგვრა საქართველოში საგადასახადო კოდექსის სამი საყრდენით ყალიბდება: რეზიდენტობის 183-დღიანი ტესტი, მცირე ბიზნესის სტატუსი მეწარმე ფიზიკური პირისთვის და შესაბამისი განაკვეთები. ამ გვერდზე განვმარტავთ, როგორ თვლიან დღეებს, როდის ხდება პირი რეზიდენტი და რა პირობებში იყენებს მცირე ბიზნესის განაკვეთებს.
რეზიდენტობის 183-დღიანი ტესტი
საქართველოს რეზიდენტად, მთელი მიმდინარე საგადასახადო წლის განმავლობაში, ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს. ფაქტობრივად ყოფნის დროდ ითვლება ის დროც, რომლითაც პირი საქართველოს ფარგლების გარეთ გავიდა სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად.
ამასთან, ფაქტობრივი ყოფნის დროდ არ მიეკუთვნება პერიოდი, როცა პირი იმყოფებოდა საქართველოში დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით ან ასეთი პირის ოჯახის წევრის სახით; საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლის ან უცხო სახელმწიფო სამსახურში მყოფის სახით — გარდა საქართველოს მოქალაქისა; ერთი უცხო ქვეყნიდან მეორეში ტრანზიტით; ან სამკურნალოდ და დასასვენებლად. დღედ ითვლება ნებისმიერი დღე ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად, და წინა პერიოდში ჩათვლილი დღეები მომდევნოში აღარ გაითვალისწინება. განსაკუთრებული წესებით რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს და, განსაზღვრულ შემთხვევაში, უცხო ქვეყნის მოქალაქეს.