სამხედრო სამსახურთან დაკავშირებული დანაშაულების ჩარჩო
გაწვევასა და სამხედრო სამსახურთან დაკავშირებული სამართლებრივი რისკები საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის ოთხი ნორმით არის განსაზღვრული: წვევამდელის მიერ სამსახურისთვის თავის არიდება (მუხლი 356), სამობილიზაციო სარეზერვო სამსახურისთვის არიდება (მუხლი 357), მობილიზაციით გაწვევისთვის არიდება (მუხლი 358) და დეზერტირობა (მუხლი 389). ამ გვერდის ამოცანა ზუსტი რუკაა: რომელი ქმედება რომელ ნორმას ექვემდებარება, რა სანქციებია გათვალისწინებული და სად არის დაცვის რეალური წერტილები. ჯერ ერთი, სამივე არიდების ნორმა სხვადასხვა სუბიექტზეა გათვლილი: მუხლი 356 წვევამდელს ეხება, მუხლი 357 — სარეზერვო სამსახურის ვალდებულების მქონე პირს, მუხლი 358 — მობილიზაციით გაწვეულს, ხოლო მუხლი 389 უკვე სამსახურში მყოფ მოსამსახურეს. ამიტომ პირველივე კითხვა, რომელსაც დაცვა სვამს, სწორედ სუბიექტური წრის გამიჯვნაა: არის თუ არა პირი ამ ან იმ ნორმის მიმართ საერთოდ ვალდებულების ქვეშ. მეორე, არიდების ყოველი ეპიზოდი ფაქტობრივ კვალზეა აგებული — მოწვევის ქრონოლოგია, სამედიცინო დასკვნები, მიმოწერა სამხედრო კომისარიატთან — და ეს კვალი დაცვის საწოლი მასალაა.