ქონების გადასახადის დაგეგმვა: კანონიერი საშუალებები
ქონების გადასახადის დაგეგმვა იმას ნიშნავს, რომ გადამხდელმა სანამითო გადაწყვეტილებები ისე მიიღოს, რომ საგადასახადო დატვირთვა კანონის ფარგლებში შემცირდეს. ამისთვის ჯერ უნდა ვიცოდეთ, ვინ რაზე იბეგრება: ქონების გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი საწარმო და ორგანიზაცია — ბალანსზე აღრიცხულ აქტივებზე, დაუმონტაჟებელ მოწყობილობებსა და დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, აგრეთვე ლიზინგით გაცემულ ქონებაზე; არარეზიდენტი საწარმო — საქართველოს ტერიტორიაზე არსებულ ამავე ქონებაზე; ფიზიკური პირი — საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებაზე, იახტებზე, შვეულმფრენებზე, თვითმფრინავებსა და საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის 8703 კოდით განსაზღვრულ მსუბუქ ავტომობილებზე.
დაგეგმვის პირველი კონტროლის წერტილი სწორედ ეს წრეა: ქონების მფლობელი პირის სტატუსი და ქონების აღრიცხვის წესი განსაზღვრავს, რა ბაზით იბეგრება ობიექტი. გარდაცვლილი პირის სახელზე რეგისტრირებული, მაგრამ სხვის მფლობელობაში ან სარგებლობაში არსებული ქონებაც დაიბეგრება — გარდა იჯარის, ქირის ან უზუფრუქტის საფუძველზე სარგებლობისა. ეს დეტალები დაგეგმვის გადაწყვეტილებებში წინასწარ უნდა იყოს გათვალისწინებული, რადგან საგადასახადო შედეგის გვიანდელი აღმოჩენისას მისი შეცვლა უკვე შეუძლებელია.