შეფასების გასაჩივრება: საიდან იბადება დავოვანი რიცხვი
ქონების გადასახადზე დავა ყველაზე ხშირად სწორედ შეფასებას — იმ რიცხვს ეხება, რომელიც საგადასახადო ორგანომ გამოიანგარიშა. საწარმოსთვის და ორგანიზაციისთვის ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი განისაზღვრება დასაბეგრი ქონების ღირებულების არა უმეტეს 1 პროცენტის ოდენობით. ამ დროს დასაბეგრ ღირებულებად მიიჩნევა საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება, რომელიც კალენდარული წლის დასაწყისისა და ბოლოსთვის აქტივების საშუალო ღირებულებით გამოიანგარიშება — და სწორედ აქ ჩნდება პირველი საკამათო წერტილი: რომელი ღირებულება ჩაითვალოს საფუძვლად.
კანონი უძრავ ქონებასთან მიმართებით ამ ღირებულების გაზრდასაც ითვალისწინებს: 2000 წლამდე მიღებულ აქტივებზე ის სამჯერ უნდა გაიზარდოს, 2000 წლიდან 2004 წლამდე მიღებულ აქტივებზე — ორჯერ, ხოლო 2004 წელს მიღებულ აქტივებზე — ერთნახევარჯერ; იმ აქტივებზე, რომელთა მიღების შესახებ ინფორმაცია არ არსებობს, გამოიყენება პირველი ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ოდენობა. ამ მასზრდელი წესებისგან განსხვავებით, თუ საწარმო ბალანსზე რიცხულ უძრავ ქონებას გადაფასების მეთოდით აღრიცხავს და აქვს აუდიტირებული ფინანსური ანგარიშგება, აღნიშნული გაზრდა არ ვრცელდება — თუმცა აუდიტირებული ანგარიშგება მხოლოდ 4 წლის ვადით გამოიყენება.