საინვესტიციო კონტრაქტები — ერთობლივი საქმიანობის მოდელი
საერთაშორისო საინვესტიციო პროექტების სამართლებრივი მოწყობა საქართველოში ხშირად ეყრდნობა სამოქალაქო კოდექსის ერთობლივი საქმიანობის (ამხანაგობის) ინსტიტუტს. კოდექსის მე-930 მუხლით ერთობლივი საქმიანობის ხელშეკრულებით ორი ან რამდენიმე პირი კისრულობს ერთობლივად იმოქმედოს საერთო სამეურნეო ან სხვა მიზნების მისაღწევად ხელშეკრულებით განსაზღვრული საშუალებებით, იურიდიული პირის შეუქმნელად. ეს უკანასკნელი დეტალი განსაზღვრავს მოდელის ბუნებას: პარტნიორები თანამშრომლობენ, მაგრამ ახალი სამართლებრივი პირი არ იბადება.
ინვესტიციური თვალსაზრითით ეს მოქნილი ფორმაა: უცხოური ინვესტორი და ქართული პარტნიორი აგებენ საერთო პროექტს — მშენებლობა, წარმოება, ტექნოლოგიური პლატფორმა — ისე, რომ თითოეული ინარჩუნებს საკუთარ სამართლებრივ ფორმას, ხოლო ურთიერთობა ხელშეკრულებით განისაზღვრება. ამასთან, საერთაშორისო ინვესტიციების დაცვის საკითხები — საინვესტიციო ხელშეკრულებები და არბიტრაჟი — ცალკე საერთაშორისო-სამართლებრივი რეგულაციის სფეროა და ცალკეა გასაანალიზებელი.

