ზოგადი კომერციული ხელშეკრულებების სამართლებრივი საფუძველი
კომერციული ხელშეკრულება არის ის ძირითადი სამართლებრივი ინსტრუმენტი, რომლითაც საწარმო აწესრიგებს ურთიერთობებს მომწოდებლებთან, მყიდველებთან, პარტნიორებთან და ფინანსურ ინსტიტუტებთან. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი ამ ურთიერთობების ბირთვს ვალდებულების ცნებით განსაზღვრავს: ვალდებულების ძალით კრედიტორი უფლებამოსილია მოსთხოვოს მოვალეს რაიმე მოქმედების შესრულება, ხოლო შესრულება შეიძლება გამოიხატოს მოქმედებისაგან თავის შეკავებაშიც. ეს ნიშნავს, რომ ხელშეკრულება შეიძლება მოითხოვდეს როგორც რაიმე კონკრეტული მოქმედების ჩადენას, ისე განსაზღვრული მოქმედებისაგან თავის შეკავებას, და ორივე შემთხვევაში მხარე იმავე სამართლებრივ რეჟიმს უნდა უწერდეს ხელს. კომერციული პრაქტიკაში ეს განსაზღვრა მოიცავს საქონლის მიწოდების, მომსახურების გაწევის, ფულადი ვალდებულებებისა და ინფორმაციის მიწოდების ვალდებულებებს, ასევე კონკურენციის შეზღუდვისაგან თავის შეკავების პირობებს.