სერვისის შესახებ
ციფრული მონაცემების შენახვა თითქმის ყოველი ორგანიზაციის ყოველდღიურობაა, მაგრამ სამართლებრივად ეს ერთ-ერთი ყველაზე ნაკლებად გააზრებული პროცესია: მონაცემები ინახება იმიტომ, რომ „ასე იყო ჩართული“, და არა იმიტომ, რომ ამას რომელიმე მიზანი მოითხოვს. საქართველოში მონაცემთა შენახვის სამართლებრივი ჩარჩო განსაზღვრავს „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონი — მისი პრინციპების, უსაფრთხოების, მეტად დაფარვის და აღრიცხვის ნორმები ერთად ქმნის იმ წესებს, რომლებითაც უნდა ინახებოდეს ციფრული მონაცემები. ჩვენი სერვისი სწორედ ამ ჩარჩოზე მორგებული იურიდიული კონსულტაციაა: ვაანალიზებთ, როგორ და რამდენ ხნით ინახება თქვენი მონაცემები, რამდენად შეესაბამება ეს კანონს და როგორ გამოიყურება სწორად აწყობილი შენახვის რეჟიმი.
შენახვის შეზღუდვის პრინციპი — მონაცემი ინახება მიზნის მიღწევამდე
კანონის მეოთხე მუხლი ადგენს მონაცემთა დამუშავების პრინციპებს, რომელთა შორის შენახვის თვალსაზრისით გადამწყვეტია შემდეგი: მონაცემები შეიძლება შენახულ იქნეს მხოლოდ იმ ვადით, რომელიც აუცილებელია დამუშავების შესაბამისი ლეგიტიმური მიზნის მისაღწევად. იმ მიზნის მიღწევის შემდეგ, რომლისთვისაც მუშავდება მონაცემები, ისინი უნდა წაიშალოს, განადგურდეს ან შენახულ უნდა იქნეს დეპერსონალიზებული ფორმით — გარდა იმ შემთხვევისა, თუ მონაცემთა დამუშავება განსაზღვრულია კანონით ან კანონის შესაბამისად გამოცემული კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტით და შენახვა აუცილებელი და პროპორციული ზომაა. თანახმად ამავე პრინციპებს, მონაცემები უნდა იყოს ნამდვილი და ზუსტი: არაზუსტი მონაცემები უნდა გასწორდეს, წაიშალოს ან განადგურდეს გაუმართლებელი დაყოვნების გარეშე. ეს კონკრეტულ სამუშაოს ნიშნავს: ორგანიზაციამ უნდა იცოდეს, ყველა მონაცემთა კატეგორიისთვის — რომელია შენახვის მიზანი, რომელია მიზნის მიღწევის მომენტი და რა ხდება ამ მომენტის შემდეგ.
უსაფრთხოების ზომები — რა უნდა იყოს დაცული შენახვისას
კანონის ოცდაშვიდე მუხლი უსაფრთხოების ვალდებულებას აწესრიგებს: დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირი ვალდებულია მიიღოს სათანადო ტექნიკური და ორგანიზაციული ზომები მონაცემთა კანონის შესაბამისად დამუშავების უზრუნველსაყოფად და შეძლოს შესაბამისობის დადასტურება. კონკრეტულად დასახელებულია ის ზომებიც, რომლებიც ციფრული შენახვისთვისაა მნიშვნელოვანი: დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირი და დამუშავებაზე უფლებამოსილი პირი ვალდებული არიან მიიღონ შესაძლო და თანამდევი საფრთხეების შესაბამისი ორგანიზაციული და ტექნიკური ზომები — მათ შორის, მონაცემთა ფსევდონიმიზაცია, მონაცემებზე წვდომის აღრიცხვა, ინფორმაციული უსაფრთხოების მექანიზმები, რომლებიც უზრუნველყოფს კონფიდენციალურობას, მთლიანობას და ხელმისაწვდომობას. ზომები უნდა იყოს პროპორციული: გათვალისწინებულ უნდა იყოს მონაცემთა კატეგორიები, მოცულობა, დამუშავების მიზანი, ფორმა და საშუალებები, ასევე მონაცემთა სუბიექტის უფლებების დარღვევის შესაძლო საფრთხეები, და პერიოდულად უნდა ფასდებოდეს აღებული ზომების ეფექტიანობა. ციფრული შენახვის კონსულტაციისას სწორედ ამ ელემენტებს ვამოწმებთ: არის თუ არა წვდომა ლოგირებული, არის თუ არა სათანადო რეზერვირება, ვინ ხედავს რას და როგორ იცავს სისტემა მონაცემებს კარგვისა და გამჟღავნებისგან.