სერვისის შესახებ
კიბერდაზღვევა — კიბერინციდენტებით გამოწვეული ზიანის ფინანსური დაზღვევა — სულ უფრო ხშირად ხდება ქართული კომპანიების რისკების მართვის ინსტრუმენტი. საქართველოს სამართალში „კიბერდაზღვევის“ ცალკე სახეობა კანონმდებლობაში არ არსებობს: კიბერრისკის დაზღვევა აწყობილია სამოქალაქო კოდექსის დაზღვევის თავის ზოგადი ნორმებით, და სწორედ ამ ნორმებით განისაზღვრება, რას ინაზღაურებს მზღვეველი, როგორ გადადის მოთხოვნა მესამე პირზე და რა უნდა იცოდეს დამზღვევმა ხელშეკრულების დადებამდე. ჩვენი სერვისი განკუთვნილია როგორც კომპანიებისთვის, რომლებიც კიბერდაზღვევის პოლისს იძენენ, ისე მზღვეველთან ურთიერთობაში მყოფი პირებისთვის, რომლებსაც სადაზღვევო შემთხვევის შედეგების ანაზღაურება სჭირდებათ.
დაზღვევის ხელშეკრულების სამართლებრივი ბუნება
დაზღვევის ხელშეკრულება სამოქალაქო კოდექსით რეგულირებადი ხელშეკრულებაა და კიბერრისკზე გავრცელებისას მისი ბუნება არ იცვლება. კანონის 843-ე მუხლით დამატებული ნორმა კარგად აჩვენებს ამ ხელშეკრულების სტრუქტურა: ჯანმრთელობის დაზღვევის ხელშეკრულებით მზღვეველი ვალდებულია აანაზღაუროს დაზღვეული პირის მდგომარეობის გაუარესებასთან დაკავშირებული მკურნალობის და ხელშეკრულებით შეთანხმებული სხვა მომსახურების ხარჯები ამავე ხელშეკრულებით დადგენილი წესითა და პირობებით; ასეთი ხელშეკრულება დამზღვევმა შეიძლება დაზღვეული პირის სასარგებლოდაც დადოს. ეს ფორმულა კიბერდაზღვევაზე გადატანილი ზუსტად იმას ნიშნავს, რასაც პრაქტიკოსი უნდა იცოდეს: რა ანაზღაურდება და რომელი წესით — ეს ყველაფერი ხელშეკრულებით თუ პოლისით განისაზღვრება, და სწორედ ამიტომ პოლისის ტექსტის გაანალიზება შესყიდვამდე არის საჭირო და არა შემდეგ.
სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევა — მესამე პირების მოთხოვნებისგან დაცვა
კიბერინციდენტის ყველაზე მტკივნეული ნაწილი ხშირად არა საკუთარი ზარალი, არამედ მესამე პირთა — კლიენტების, პარტნიორების — მოთხოვნებია: გაჟონილი მონაცემების ან შეჩერებული სერვისის გამო. აქ ჩართულია სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევის კონსტრუქცია: 839-ე მუხლის თანახმად, ამ ხელშეკრულებით მზღვეველი მოვალეა გაათავისუფლოს დამზღვევი იმ ვალდებულებისგან, რომელიც მას ეკისრება მესამე პირის წინაშე დაზღვევის პერიოდში წარმოშობილი პასუხისმგებლობის გამო. კიბერდაზღვევის კონტექსტში ეს ნიშნავს: თუ პოლისი მოიცავს პასუხისმგებლობის დაზღვევას, მესამე პირებთან ურთიერთობას კომპანიის ნაცვლად ფინანსურად მზღვეველი გაძლევს თავს. მნიშვნელოვანია ყურადღება მიექცეს იმას, რომ ეს ნორმა დაზღვევის პერიოდში წარმოშობილ პასუხისმგებლობას ეხება — დროის ფარგლები პოლისით კრიტიკულია.

