ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევის შესახებ

1.მფლობელი ვალდებულია დააზღვიოს თავისი სამოქალაქო პასუხისმგებლობა მის მფლობელობაში არსებულ ყოველ ავტომოტოტრანსპორტზე. მფლობელი, რომელიც არ დააზღვევს თავის სამოქალაქო პასუხისმგებლობას ამ კანონის მე-2 მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ ვადებში, საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევის შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურების ვალდებულება მას ეკისრება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით და ამ კანონით განსაზღვრული წესითა და ოდენობით.

2.ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელს ეძლევა სადაზღვევო პოლისი წარმდგენზე, რომელშიც ფიქსირდება ავტომოტოტრანსპორტის ტექნიკური მონაცემები. საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I,  № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219

ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევის ხელშეკრულებით მზღვეველი კისრულობს ვალდებულებას ამ კანონით გათვალისწინებულ ფარგლებში გაათავისუფლოს დაზღვეული იმ მატერიალური პასუხისმგებლობისაგან, რომელიც მას ეკისრება ავტომოტოტრანსპორტის ექსპლუატაციის შედეგად დაზარალებულის სიცოცხლის ან ჯანმრთელობისათვის ზიანის მიყენების გამო.

ამ კანონის ნორმები არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როცა ზიანი მიყენებულია ავტომოტოტრანსპორტის დატვირთვა-გადმოტვირთვისას და საწარმოს, დაწესებულების ან ორგანიზაციის შიდა ტერიტორიაზე მისი მოძრაობისას. ამ შემთხვევაში ზიანი ანაზღაურდება მომეტებული საფრთხის წყაროთი მიყენებული ზიანის ანაზღაურების საერთო წესის შესაბამისად.

1.მფლობელი ვალდებულია დააზღვიოს თავისი სამოქალაქო პასუხისმგებლობა ტექნიკურად გამართულ ავტოტრანსპორტზე.

2.ტესტირების (საგამოცდო) ცენტრი ვალდებულია გზისთვის ვარგისობაზე ტესტირება არ ჩაუტაროს იმ ავტომოტოტრანსპორტს, რომლის მფლობელსაც გაფორმებული არ აქვს შესაბამისი დაზღვევა. საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28

წლის განმავლობაში გასხვისებული ავტომოტოტრანსპორტის დაზღვევა ჩაითვლება ძალადაკარგულად, სადაზღვევო შენატანი დარჩენილი ვადის პროპორციულად უბრუნდება გამსხვისებელს ამ უკანასკნელის მოთხოვნის შემთხვევაში, ამ კანონის მე-8 მუხლით გათვალისწინებული წლიური დაზღვევის შესატანიდან გამომდინარე, ამასთან არასრული თვე ითვლება სრულად.

1.წლიური სადაზღვევო შესატანის სიდიდე, რომელსაც იხდის თითოეული ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელი, გამოიანგარიშება ამ კანონის მე-11 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული სადაზღვევო თანხიდან შემდეგი პროცენტული ოდენობით: ა) მსუბუქ ავტომანქანაზე: ძრავის მოცულობა სმ 3 1200-მდე – 0,3 პროცენტი; 1201 – 1800 – 0,4 პროცენტი; 1801 – 2200 – 0,5 პროცენტი; 2201 – 2500 – 0,6 პროცენტი; 2500-ზე მეტი – 0,7 პროცენტი; ტაქსებისა და გასაქირავებელი ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელები შესაბამისად იხდიან სადაზღვევო შესატანის გაორმაგებულ ოდენობას; ბ) ავტობუსზე: 25-მდე ადგილით – 0,7 პროცენტი; 25 და 25-ზე მეტი ადგილით – 0,9 პროცენტი; გ) ტრამვაი-ტროლეიბუსზე – 0,7 პროცენტი; დ) სატვირთო ავტომანქანაზე: 2 ტონამდე ტვირთამწეობის – 0,9 პროცენტი; 2 ტონაზე მეტი ტვირთამწეობის – 1,2 პროცენტი; მისაბმელიანი და ნახევრადმისაბმელიანი – 1,1 პროცენტი; მისაბმელზე – 0,2 პროცენტი; ე) მოტოციკლზე – 0,2 პროცენტი; ვ) სხვა ავტოტრანსპორტზე – 1,2 პროცენტი.

2.ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევისას მფლობელის პირადი სტატისტიკიდან გამომდინარე მზღვეველი ვალდებულია გამოიყენოს ჯარიმა-პრემიის (ბონუს-მალუსის) სისტემა 50-200%-ის ფარგლებში.

3.ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელისათვის, რომელიც პირველად აფორმებს ამ კანონით გათვალისწინებულ სადაზღვევო ხელშეკრულებას, გამოიყენება 100%-იანი განაკვეთი.

4.ყოველი სადაზღვევო შემთხვევის ანაზღაურების შემდგომ მატულობს სადაზღვევო პრემია, სადაზღვევო შემთხვევის გარეშე დასრულებული ჯარიმა-პრემიის (ბონუს-მალუსის) სისტემის ამოქმედების შემდეგ ყოველი წლისათვის კი მცირდება.

5.მზღვეველის მიერ სრული სადაზღვევო თანხის ანაზღაურების შემთხვევაში დაზღვევა ითვლება დასრულებულად და მფლობელი ვალდებულია დააზღვიოს თავისი სამოქალაქო პასუხისმგებლობა დარჩენილი ვადისათვის ყოველ ერთ თვეზე წლიური ტარიფის 1/8-ით.

6.არასრული წლის ვადით დაზღვევა ვრცელდება მხოლოდ საქართველოში დროებითი ექსპლუატაციისათვის შემოყვანილი ავტომოტოტრანსპორტის, ტაქსებისა და გასაქირავებელი ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელებზე, ყოველ ერთ თვეზე წლიური ტარიფის 1/8-ით.

7.სადაზღვევო ტარიფის სტრუქტურას ადგენს საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – საქართვე­ლოს ფინანსური მონიტორინგის სამსახური. საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I,  № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 საქართველოს 2000 წლის 27 სექტემბრ ის კანონი № 513 - სსმ I,  № 35 , 1 1 .

10.2000 წ., მუხ.1 01 საქართველოს 2007 წლის 11 ივლის ის კანონი № 5270 - სსმ I,  № 30 , 30 .

07.2007 წ., მუხ. 341

პირს, რომელიც მართავს ავტომოტოსატრანსპორტო საშუალებას, თან უნდა ჰქონდეს დაზღვევის დამადასტურებელი დოკუმენტი.

სადაზღვევო ორგანიზაცია დაზარალებულს აუნაზღაურებს მიყენებულ ზიანს, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა იგი გამოწვეულია თვით დაზარალებულის განზრახ ქმედობით ან დაუძლეველი ძალის მოქმედების შედეგად.

1.სადაზღვევო თანხის სიდიდე არ შეიძლება იყოს 3750 ლარზე ნაკლები .

2.დაზარალებულის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისათვის მიყენებულ ზიანს, რომელიც გამოწვეულია მფლობელის მიერ ავტომოტოტრანსპორტის ექსპლუატაციის შედეგად, აანაზღაურებს მზღვეველი ამ კანონის მე-11 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული სადაზღვევო თანხიდან შემდეგი პროცენტული ოდენობით: ა) სიკვდილის შემთხვევაში – 100 პროცენტით; ბ) დაზარალებულის ინვალიდობის დადგენისას: I ჯგუფზე – 100 პროცენტით; II ჯგუფზე – 60 პროცენტით; III ჯგუფზე – 30 პროცენტით; გ) სხეულის მძიმე დაზიანებისას – 15 პროცენტით; დ) სხეულის მსუბუქი დაზიანებისას – 5 პროცენტით ; ე) ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე დაზიანებისას – 10 პროცენტით.

3.დაზარალებულის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისათვის მიყენებულ ზიანს სადაზღვევო ორგანიზაცია ანაზღაურებს ერთჯერადად საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევის დროს მიღებული ტრავმის სიმძიმის ხარისხის შესაბამისად.

4.თუ საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევიდან 1 წლის განმავლობაში ტრავმის მიღების შედეგად დაზარალებული გარდაიცვალა ან დაინვალიდდა, მაშინ ხდება ანაზღაურების გადაანგარიშება ადრე გადახდილი თანხის ჩათვლით. საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I,  № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 საქართველოს 2000 წლის 27 სექტემბრ ის კანონი № 513 - სსმ I,  № 35 , 1 1 .

10.2000 წ., მუხ.1 01 საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I,  № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219

თუ ზიანი მიადგა რამდენიმე მოქალაქის სიცოცხლეს ან ჯანმრთელობას, თითოეულ მათგანს ცალ-ცალკე აუნაზღაურდება ზიანი ამ კანონის მე-11 მუხლით გათვალისწინებული ოდენობით.

დაზარალებული ვალდებულია წარუდგინოს მზღვეველს მისთვის ცნობილი ყველა ის არსებითი ინფორმაცია, რომელიც ეხება ზიანის მიყენებასა და მფლობელის ბრალეულობას.

თუ დაზარალებული თავის მოთხოვნას ზიანის ანაზღაურების თაობაზე წარუდგენს მფლობელს, ამ უკანასკნელმა დაუყოვნებლივ უნდა შეატყობინოს ამის შესახებ მზღვეველს.

დაზარალებულს აუნაზღაურდება სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისათვის მიყენებული ზიანი იმის მიუხედავად, ერგება თუ არა მას ანაზღაურება სოციალური უზრუნველყოფით, სოციალური დაზღვევით, ან პირადი დაზღვევის ხელშეკრულებით.

იმ შემთხვევაში, როდესაც ზიანის ანაზღაურების თანხა აღემატება ამ კანონის მე-11 მუხლით დადგენილ ფარგლებს, დაზარალებულს უფლება აქვს სასამართლოში აღძრას სარჩელი ზიანის დამატებით ანაზღაურების შესახებ უშუალოდ იმ მფლობელის მიმართ, რომელმაც ზიანი მიაყენა.

1.მზღვეველს, რომელმაც დაზარალებულს აუნაზღაურა ზიანი, უფლება აქვს მფლობელს რეგრესის წესით წაუყენოს მოთხოვნა მხოლოდ შემდეგ შემთხვევებში: ა) ზიანის განზრახ მიყენებისას; ბ) ავტომოტოტრანსპორტის ალკოჰოლური, ტოქსიკური ან ნარკოტიკული სიმთვრალის მდგომარეობაში მართვისას; გ) მართვის უფლების გარეშე ავტომოტოტრანსპორტის მართვისას.

2.მოთხოვნა რეგრესის წესით წაეყენება აგრეთვე პირებს, რომლებიც არაკანონიერად ფლობდნენ ავტომოტოტრანსპორტს, აგრეთვე გზისთვის ვარგისობაზე ტესტირებისათვის პასუხისმგებელ ორგანოს, თუ დადასტურდა ავტომოტოტრანსპორტის გზისთვის ვარგისობაზე ტესტირების წესების დარღვევით ჩატარების ფაქტი. საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28

მფლობელი ვალდებულია, ხოლო დაზარალებულს ან დაზარალებულის წარმომადგენელს შეუძლიათ საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევისას (სადაზღვევო შემთხვევის დადგომისას) წერილობით განუცხადონ მზღვეველს ამის შესახებ შემთხვევიდან არა უგვიანეს 30 დღე-ღამისა (დასვენებისა და უქმე დღეების ჩაუთვლელად) და 45 დღეში წარუდგინონ ცნობები მიყენებული ზიანის დროის, ადგილის, მიზეზისა და სხვა გარემოებათა შესახებ . საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I,  № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 საქართველოს 2000 წლის 27 სექტემბრ ის კანონი № 513 - სსმ I,  № 35 , 1 1 .

10.2000 წ., მუხ.1 01

შინაგან საქმეთა ორგანოები, სამედიცინო დაწესებულებები და სხვა კომპეტენტური ორგანოები ვალდებულნი არიან მოთხოვნის შემთხვევაში მზღვეველს დაუყოვნებლივ წარუდგინონ ყველა საჭირო დოკუმენტი იმ საკითხების გადასაწყვეტად, რომლებიც დაკავშირებულია სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევით საზღაურის გაცემასთან.

1.მზღვეველი ვალდებულია დაზარალებულს გადაუხადოს ამ კანონით განსაზღვრული თანხა არა უგვიანეს ორი კვირისა ყველა იმ აუცილებელი დოკუმენტის მიღების მომენტიდან, რომლებიც ადასტურებენ ზიანის მიყენების ფაქტს.

2.მიყენებული ზიანისათვის საზღაურის გაცემის დაუსაბუთებლად შეჩერების შემთხვევაში, მზღვეველი დაზარალებულს უხდის საურავს ყოველი ვადაგადაცილებული დღისათვის გადასახდელი თანხის 0,1 პროცენტის ოდენობით.

მფლობელი, რომელიც ავტომოტოტრანსპორტის ექსპლუატაციას ახორციელებს სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაუზღვევლად, პასუხს აგებს ადმინისტრაციული წესით.

1.ამ მუხლით გათვალისწინებულ მოთხოვნათა შესრულების მიზნით იქმნება საქართველოს სავალდებულო დაზღვევის ბიურო (შემდგომში – ბიურო) „საჯარო სამართლის იურიდიული პირის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.

2.ბიუროდან, ამ კანონით დადგენილ ფარგლებში, ხორციელდება იმ ზიანის ანაზღაურება, რომელიც გამოწვეულია: ა) დაუდგენელი ავტომოტოტრანსპორტით; ბ) დაუზღვეველი ავტომოტოტრანსპორტით; გ) გატაცებული ავტომოტოტრანსპორტით.

3.პასუხისმგებელი პირის დადგენის შემთხვევაში ბიურო უფლებამოსილია გაცემული თანხის რეგრესული მოთხოვნა წაუყენოს უშუალოდ ზიანის მიმყენებელ, პასუხისმგებელ პირს, ასევე გზისთვის ვარგისობაზე ტესტირებისათვის პასუხისმგებელ ორგანოს, თუ დადასტურდა ავტომოტოტრანსპორტის გზისთვის ვარგისობაზე ტესტირების წესების დარღვევით ჩატარების ფაქტი.

4.ყველა მზღვეველი, ვინც მიიღებს მონაწილეობას მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევაში, ვალდებულია ბიუროში შეიტანოს მთლიანი სადაზღვევო პრემიის 20% თითოეულ დაზღვეულზე. მზღვეველის მიერ ჯარიმა-პრემიის (ბონუს-მალუსის) სისტემის ამოქმედება ბიუროში სადაზღვევო პრემიის შენატანებზე არ ვრცელდება.

5.მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალ­დებულო დაზღვევის ნაწილში ბიუროს მიმართ ვრცელ­დება საჯარო სამართლის იურიდიული პი­რის – საქართველოს ფინანსური მონიტორინგის სამსახურის მიერ დაწესებული სადაზღვევო რეზერვებისა და ფონდე­ბის განთავსებისა და ინვესტირების წესი.

6.ბიუროს დებულებას ამტკიცებს საქართველოს პრეზიდენტი.

7.ზიანის ანაზღაურებისათვის მფლობელმა, დაზარალებულმა ან დაზარალებულის წარმომადგენელმა ბიუროში უნდა წარადგინოს ცნობები ზიანის მიყენების დროის, ადგილის, მიზეზისა და სხვა გარემოებათა შესახებ, რომლებიც განისაზღვრება ბიუროს დებულებით. ბიუროს საქმიანობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-20 მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნები. შესაბამისი მოთხოვნები განისაზღვრება ბიუროს დებულებით.

8.ბიურო უფლებამოსილია გაატაროს პრევენციული ღონისძიებები.

9.ბიურო ახორციელებს საერთაშორისო ავტომოტოდაზღვევა – „მწვანე ბარათის“ ეროვნული ორგანიზაციის უფლება-მოვალეობებს და ასრულებს კოორდინატორის ფუნქციას ამ საქმიანობაში. ბიუროს უფლება-მოვალეობანი განისაზღვრება ბიუროს დებულებით.

10.მზღვეველი, საერთაშორისო ავტომოტოდაზღვევა – „მწვანე ბარათის“ სისტემაში მონაწილეობის მისაღებად, აფორმებს ბიუროსთან შესაბამის ხელშეკრულებას, რომლითაც განისაზღვრება მზღვეველსა და ბიუროს შორის უფლება-მოვალეობანი.

11.საერთაშორისო ავტომოტოდაზღვევა – „მწვანე ბარათის“ სისტემაში მონაწილე მზღვეველის სავალდებულო შესატანების ოდენობა განისაზღვრება ბიუროს დებულებით.

12.საერთაშორისო ავტომოტოდაზღვევა – „მწვანე ბარათის“ სისტემის მონაწილე მზღვეველის მიერ ხელშეკრულების პირობების დარღვევისას ბიუროს ენიჭება უფლებამოსილება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის მოთხოვნათა შესაბამისად, ცალმხრივად შეწყვიტოს ხელშეკრულება. საქართველოს 1999 წლის 3 თებერვლ ის კანონი №1784 - სსმ I,  №3(10), 19.02.1999 წ., მუხ.16 საქართველოს 2001 წლის 20 ივნის ის კანონი № 963 - სსმ I,  № 20 , 03 .0 7 . 2001 წ., მუხ. 70 საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I,  № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219 საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28 საქართველოს 2007 წლის 11 ივლის ის კანონი № 5270 - სსმ I,  № 30 , 30 .

07.2007 წ., მუხ. 341

მფლობელის სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევა მოიცავს სასამართლო ხარჯებს, რომლებიც გაწეული იქნება მზღვეველის თანხმობით დაზარალებულის მოთხოვნისაგან დაცვისათვის.

დავა, რომლებიც წარმოიშობა ამ კანონის გამოყენების დროს, განიხილება სასამართლოს მიერ კანონით დადგენილი წესით. თავი II გარდამავალი დებულებები

1.დაევალოს საქართველოს პარლამენტის საკონსტიტუციო, იურიდიულ საკითხთა და კანონიერების კომიტეტს ამ კანონის ამოქმედებამდე მოამზადოს და პარლამენტს განსახილველად წარუდგინოს ამ კანონის 21-ე მუხლის შესაბამისი დამატება ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში.

2.ამ კანონის ამოქმედებიდან 1 წლის განმავლობაში ამ კანონის 22-ე მუხლით დადგენილი 10%-იანი შენატანი განისაზღვროს 5%-ით.

3.(ამოღებულია).

4.მზღვეველის მიერ ავტომოტოტრანსპორტის ექსპლუატაციის შედეგად დაზარალებულის ქონებისათვის მიყენებული ზიანის ანაზღაურების საკითხი განხორციელდეს ამ კანონში შესაბამისი ცვლილებებისა და დამატებების შეტანის შესახებ კანონის ამოქმედების შემდეგ.

5.2004 წლის 13 სექტემბრიდან 2013 წლის 1 იანვრამდე ამ კანონის მოქმედება გავრცელდეს მხოლოდ იმ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებზე: ა) რომლებითაც ხორციელდება „საავტომობილო ტრანსპორტის შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის მე-11, მე-18 და მე-19 პუნქტებით გათვალისწინებული გადაყვანა/გადაზიდვა, აგრეთვე იმავე კანონის პირველი მუხლის მე-20 პუნქტით გათვალისწინებული სახიფათო ტვირთის გადაზიდვა; ბ) რომელთაც 3 ტონა და მეტი ტვირთამწეობა აქვთ.

6.დაზღვევა შეიძლება განხორციელდეს ნებაყოფლობითი დაზღვევის ფორმით, გარდა ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

7.2004 წლის 13 სექტემბრამდე იმ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევის თაობაზე დადებული ხელშეკრულებები, რომლებიც განკუთვნილი არ არის სამგზავრო გადაყვანისათვის, ძალას ინარჩუნებენ მხოლოდ ხელშეკრულებით განსაზღვრული ვადით.

8.ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, თუ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევა ხორციელდება ნებაყოფლობითი დაზღვევის ფორმით, დაზღვევის ხელშეკრულების მიმართ გამოიყენება ამ კანონის ნორმები, გარდა ამ კანონის მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის, მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის და მე-9 მუხლისა.

9.2004 წლის 13 სექტემბრიდან 2013 წლის 1 იანვრამდე ამ კანონის 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტის: ა) „ა“ ქვეპუნქტის მოქმედება შეჩერდეს; ბ) „ბ“ ქვეპუნქტის მოქმედება გავრცელდეს მხოლოდ იმ დაუზღვეველი ავტომოტოტრანსპორტით გამოწვეული ზიანის ანაზღაურებაზე, რომელიც ამ მუხლის მე-5 პუნქტის შესაბამისად ექვემდებარება სავალდებულო დაზღვევას. სხვა შემთხვევაში ზიანის ანაზღაურება ხორციელდება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით დადგენილი წესით. საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I,  № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I,  № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219 საქართველოს 2004 წლის 26 ოქტომბრი ს კანონი № 512 - სსმ I,  № 32 , 1 0 .

11.2004 წ., მუხ. 149 საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28 საქართველოს 2008 წლის 26 დეკემბრი ს კანონი №891 - სსმ I,  №41, 30.12. 200 8 წ., მუხ.344 თავი III დასკვნითი დებულებები

1.ეს კანონი ამოქმედდეს საქართველოში სადაზღვევო საქმიანობის ლიცენზირების წესების ამოქმედებისთანავე.

2.(ამოღებულია). საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28 საქართველოს პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე თბილისი, 1997 წლის 27 ივნისი. №824_IIს შეტანილი ცვლილებები:

1.საქართველოს 1999 წლის 3 თებერვლ ის კანონი №1784 - სსმ I,  №3(10), 19.02.1999 წ., მუხ.16 2. საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I,  № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 3. საქართველოს 2000 წლის 27 სექტემბრ ის კანონი № 513 - სსმ I,  № 35 , 1 1 .

10.2000 წ., მუხ.1 01 4. საქართველოს 2001 წლის 20 ივნის ის კანონი № 963 - სსმ I,  № 20 , 03 .0 7 . 2001 წ., მუხ. 70 5. საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I,  № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219 6. საქართველოს 2004 წლის 26 ოქტომბრი ს კანონი № 512 - სსმ I,  № 32 , 1 0 .

11.2004 წ., მუხ. 149 7. საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I,  № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28 8. საქართველოს 2007 წლის 11 ივლის ის კანონი № 5270 - სსმ I,  № 30 , 30 .

07.2007 წ., მუხ. 341 9. საქართველოს 2008 წლის 26 დეკემბრი ს კანონი №891 - სსმ I,  №41, 30.12. 200 8 წ., მუხ.344 10 . ძალადაკარგულია - საქართველოს 20 10 წლის 15 იანვრი ს კანონი № 2535 - სსმ I,  № 5 , 25 .

01.2010 წ., მუხ. 19