შესაბამისობის მონიტორინგი: ოპერაციული ზედამხედველობის რეჟიმი
შესაბამისობის პროგრამის შემუშავება დიზაინის საკითხია; მონიტორინგი კი — იმისა, თუ როგორ მუშაობს ეს დიზაინი ყოველდღიურ პრაქტიკაში და როგორ ამოწმებს ის სახელმწიფო. ფულის გათეთრებისა და ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის შესახებ კანონი აქ ორ ფენას ქმნის: შიდა მიმდინარე მონიტორინგს და გარე შემოწმებას, ხოლო დარღვევის შედეგები ცალკე წესით არის დადგენილი.
ეს გვერდი ზუსტად ოპერაციულ კონტროლზეა: როგორ ხდება პრევენციული ღონისძიებების განხორციელება ურთიერთობის მსვლელობისას, როგორ ფასდება რისკები ხელახლა და ვინ ამოწმებს სისტემას გარედან.
შიდა მიმდინარე მონიტორინგი
12-ე მუხლის მიხედვით, ანგარიშვალდებული პირი პრევენციულ ღონისძიებებს კლიენტის რისკის დონის შესაბამისად ახორციელებს ერთჯერადი გარიგების დადებამდე და საქმიანი ურთიერთობის დამყარებამდე, აგრეთვე სათანადო პერიოდულობით — ურთიერთობის მიმდინარეობისას და კლიენტთან დაკავშირებული არსებითი გარემოებების ცვლილებისას. ანუ მონიტორინგი არ არის ერთჯერადი შემოწმება: ის ურთიერთობის მთელ სიცოცხლეს აღწერს.
ვერიფიკაციის წესს სიხელმისაწვდომა აქვს: ნაკლები რისკის არსებობისას კლიენტის ან ბენეფიციარი მესაკუთრის ვერიფიკაცია შეიძლება დასრულდეს ურთიერთობის დამყარების შემდეგ, თუ ეს აუცილებელია კლიენტის მომსახურების შეფერხების თავიდან ასაცილებლად — მაგრამ მაშინ ის რაც შეიძლება სწრაფად, გონივრული შესაძლებლობის ფარგლებში უნდა დასრულდეს. ანონიმური ანგარიშის ან ფიქციურ სახელზე ანგარიშის გახსნა კატეგორიულად აკრძალულია; ელექტრონული იდენტიფიკაციისას კი საზედამხედველო ორგანოს დადგენილი წესი და შეთანხმებული პროცედურები გამოიყენება.
დაწვრილებით არის განწყობილი იდენტიფიკაციის ტექნიკური მხარეც: ფინანსური ინსტიტუტი უფლებამოსილია ანგარიში ვერიფიკაციამდე გახსნას, თუ ვერიფიკაციის დასრულებამდე ანგარიშზე კლიენტის სახელით ან დავალებით ოპერაციების შესრულება აიკრძალება; პრევენციული ღონისძიებების განხორციელება შესაძლებელია კლიენტთან უშუალო კონტაქტის გარეშე, ელექტრონულად; საიდენტიფიკაციო მონაცემთა ნუსხა კი სამსახურის უფროსის კანონქვემდებარე აქტით განისაზღვრება.
8-ე მუხლი მონიტორინგის შინაარსობრივ ბირთვს აძლევს: ანგარიშვალდებული პირი სათანადო პერიოდულობით შეაფასებს და აღრიცხავს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებულ რისკებს, სათავო საწარმოს შემთხვევაში — ჯგუფის დონეზეც; კლიენტის რისკის დონე განისაზღვრება ერთჯერადი გარიგების დადებამდე და ურთიერთობის დამყარებამდე, შემდეგ კი პერიოდულად და არსებითი ცვლილებებისას. ახალი ტექნოლოგიის, პროდუქტის ან მომსახურების დანერგვამდე ასეთ ცვლილებასთან დაკავშირებული რისკები წინასწარ ფასდება.
8-ე მუხლი რისკის შეფასების საფუძვლებსაც ჩამოთვლის: კლიენტი და ბენეფიციარი მესაკუთრი, მათი საქმიანობის არსი და მდებარეობის იურისდიქცია, პროდუქტი, მომსახურება ან მისი მიწოდების საშუალება, გარიგება და სხვა რისკფაქტორი. გამოვლენილი რისკების მართვისა და შემცირების მიზნით ანგარიშვალდებული პირი ეფექტიან ღონისძიებებს ახორციელებს, ხოლო შეფასებისას გაითვალისწინებს რისკების შეფასების ეროვნულ ანგარიშსა და სამოქმედო გეგმას, სამსახურისა და საზედამხედველო ორგანოს მითითებებსა და რეკომენდაციებს — ეროვნული ანგარიშის შედეგები სისტემაშიც აისახება.