რას აწესრიგებს უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეთა შესახებ კანონი
საქართველოს კანონი უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეებთან მიმართებაში განსაზღვრავს სახელმწიფო პოლიტიკის პრინციპებს, აყალიბებს ამ პოლიტიკის განსახორციელებლად სახელმწიფო ორგანოების საქმიანობის საფუძვლებს და აწესრიგებს უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულისა და დიასპორული ორგანიზაციის სამართლებრივ სტატუსს. სახელმწიფო პოლიტიკა ამ მიმართულებით ეყრდნობა საერთაშორისო სამართლის საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპებსა და ნორმებს, მათ შორის სხვა სახელმწიფოთა საშინაო საქმეებში ჩაურევლობისა და ადამიანის უფლებათა და თავისუფლებათა დაცვის პრინციპებს. კანონის ამოცანაა დიასპორასთან ურთიერთობის საწყისებზე დაყრდნობით შექმნას მკაფიო სამართლებრივი ჩარჩო იმ პირებისთვის, რომლებსაც საქართველოსთან კულტურული, ენობრივი ან საგვარეულო კავშირი აქვთ.
კანონი განმარტავს ძირითად ცნებებს: უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულია საქართველოს მოქალაქე, რომელიც ხანგრძლივად ცხოვრობს სხვა სახელმწიფოში, ან სხვა სახელმწიფოს მოქალაქე, რომელსაც აქვს საქართველოდან წარმომავლობა ან/და რომლის მშობლიური ენაც მიეკუთვნება ქართველურ-კავკასიურ ენებს. საქართველოდან წარმომავლობად ითვლება პირის ან მისი წინაპრის კუთვნილება საქართველოს ტერიტორიაზე მცხოვრებ რომელიმე ეთნიკურ ჯგუფთან და მის მიერ საქართველოს აღიარება საკუთარი წარმომავლობის ქვეყნად; წარმომავლობის განსაზღვრისას კანონი პირის აღმავალი შტოს ხუთ თაობას ითვალისწინებს. თანამემამულის ოჯახის წევრად კანონი მის მეუღლესა და შვილებს მოიაზრებს, დიასპორად კი უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეთა ერთობლიობა ცხადდება. დიასპორული ორგანიზაცია არის გაერთიანება, რომელიც შექმნილია ადგილსამყოფელი სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად ქართული კულტურის, სახელმწიფო ენისა და ტრადიციების პოპულარიზაციის, დიასპორების შეკავშირების, საქართველოსთან კულტურულ, სამეცნიერო-ტექნიკურ და სპორტულ თანამშრომლობათა მიზნით. დიასპორული ორგანიზაციების სისტემატიზაციისთვის შესაბამის სახელმწიფო ორგანოსთან შეიქმნება მათ შესახებ მონაცემთა ბაზა — რეესტრი.