კორპორატიული ტრანსფერის სავიზო საფუძველი — D1 კატეგორია
შიდა კორპორატიული გადაყვანა, ანუ თანამშრომლის გადმოყვანა საქართველოში იმავე კომპანიის საქმიანობის ფარგლებში, სავიზო მხრივ ეყრდნობა „უცხოელთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ“ კანონის მე-7 მუხლის „დ.ა“ ქვეპუნქტს. სწორედ აქ არის სიტყვასიტყვით გათვალისწინებული D1 კატეგორიის საიმიგრაციო ვიზა კომპანიებისა და ფირმების წარმომადგენლებსა და კონსულტანტებზე, რომლებიც საქართველოში თავიანთი სამსახურებრივი მოვალეობის შესასრულებლად მოემგზავრებიან — ეს არის სწორედ ის სავიზო ინსტრუმენტი, რომელიც შიდა კორპორატიულ გადაყვანას ემსახურება.
ამავე ქვეპუნქტით D1 ვიზა გაიცემა აგრეთვე შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მონაცემთა ერთიან ბაზაში რეგისტრირებულ შრომით იმიგრანტზე, რომელიც საქართველოში ადგილობრივ დამსაქმებელთან შრომითი მოწყობისთვის შემოდის, და „მეწარმეთა შესახებ“ კანონის შესაბამისად სამეწარმეო საქმიანობისთვის მომავლებ პირებზე. საყურადღებოა, რომ კონსოლიდირებულ ტექსტში დარჩენილია ამ ქვეპუნქტის ახალი რედაქციაც, რომელიც ამოქმედდება 2026 წლის 1 მარტიდან და D1 ვიზას მიიღებს უცხოელზე, რომელმაც მიიღო შრომითი საქმიანობის უფლება — ანუ კავშირი შრომით უფლებასა და ვიზას შორის კიდევ უფრო პირდაპირი ხდება.
D კატეგორიის ადგილი ვიზის სისტემაში
კანონის მე-7 მუხლის თანახმად, საქართველოს ვიზა იყოფა კატეგორიებად: დიპლომატიური (A), სპეციალური (B), ორდინალური (C), საიმიგრაციო (D) და ტრანზიტული (T). საქართველოს ვიზა შეიძლება იყოს მოკლევადიანი და გრძელვადიანი. სწორედ საიმიგრაციო, ანუ D კატეგორია ფარავს იმ პირთა წრეს, რომლებიც საქართველოში განწყრილნი არიან ხანგრძლივ ყოფნაზე — სწავლით, სამუშაოთი თუ ოჯახის გაერთიანებით.
ტრანსფერის კონტექსტში ეს ნიშნავს, რომ კომპანიის წარმომადგენლის ან კონსულტანტის სტატუსი ქართულ სავიზო სისტემაში ცალკე, კანონით განსაზღვრულ კატეგორიად არის ჩამოყალიბებული, და განაცხადი სწორედ ამ კატეგორიის მოთხოვნებზე უნდა აიგოს.
შრომითი ბინადრობის ნებართვა — დამსაქმებელზე მიბმული სტატუსი
ვიზის შემდეგი ეტაპი ბინადრობაა. კანონის მე-15 მუხლის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შრომითი ბინადრობის ნებართვა გაიცემა სამეწარმეო ან შრომითი საქმიანობის განმახორციელებელ უცხოელზე, რომელიც სააგენტოს წარუდგენს შესაბამის დამადასტურებელ დოკუმენტს და ცნობას, რომლითაც დასტურდება, რომ მის მიერ საქართველოში სამეწარმეო ან შრომითი საქმიანობიდან მიღებული ყოველთვიური შემოსავალი არ არის საშუალო მომხმარებლის საარსებო მინიმუმის ხუთმაგ ოდენობაზე ნაკლები.
კანონი დამსაქმებლის მხარესაც აწესებს ზღვარს: დამსაქმებელი საწარმოს წლიური ბრუნვა შრომითი ბინადრობის ნებართვის მსურველ თითოეულ უცხოელზე 50 000 ლარზე ნაკლები არ უნდა იყოს, ხოლო საგანმანათლებლო ან სამედიცინო დაწესებულების შემთხვევაში ეს ზღვარი შემცირებულია — არანაკლებ 35 000 ლარისა. ეს ნიშნავს, რომ ტრანსფერის დაგეგმვისას კომპანიამ წინასწარ უნდა გადაამოწმოს საკუთარი ბრუნვა გადაყვანილ თანამშრომლებზე დათვლით.