პორტის ადმინისტრაცია საქართველოში საზღვაო კოდექსით არის განსაზღვრული: საზღვაო ნავსადგური სანავსადგურე ინფრასტრუქტურის ერთობლიობაა, სანავსადგურე ერთეულებით, რომლებიც ტერიტორიასა და აკვატორიას მართავენ, ხოლო ნაოსნობის უსაფრთხოებაზე სახელმწიფო ზედამხედველობას სააგენტოს სამსახური — ნავსადგურის კაპიტნის ხელმძღვანელობით — ახორციელებს. ამ გვერდზე ვხსნით ეს სტრუქტურას კოდექსის 70-ე, 71-ე, 76-ე და 86-1-ე მუხლებით.
საზღვაო ნავსადგური და სანავსადგურე ერთეული
70-ე მუხლის თანახმად, საზღვაო ნავსადგური არის იმ სანავსადგურე ინფრასტრუქტურის ერთობლიობა, რომელიც განლაგებულია განსაზღვრულ გეოგრაფიულ ადგილზე და რომელშიც შეიძლება მდებარეობდეს ერთი ან ერთზე მეტი სანავსადგურე ერთეული. სანავსადგურე ერთეულის ტერიტორია მოიცავს მისთვის გამოყოფილ სახმელეთო ტერიტორიას, ხოლო აკვატორია — მისთვის გამოყოფილ ზღვის სივრცეს. სანავსადგურე ერთეული უზრუნველყოფს ტერიტორიისა და აკვატორიის მზადყოფნას უსაფრთხო ნაოსნობისთვის.
იმავე მუხლით, საქართველოს ტერიტორიულ ზღვაში და ყველა საზღვაო ნავსადგურში გემების მოძრაობის მომსახურებას უზრუნველყოფს სააგენტო თავისი სტრუქტრული ერთეულის მეშვეობით, „ზღვაზე ადამიანის სიცოცხლის დაცვის შესახებ“ 1974 წლის საერთაშორისო კონვენციის, მისი 1988 წლის ოქმის, ცვლილებათა გათვალისწინებით, V თავის მოთხოვნათა შესაბამისად; გემების მოძრაობის სისტემის ფუნქციონირებისა და კონტროლის წესები კი სააგენტოს დირექტორის ნორმატიული აქტით განისაზღვრება.