ეროვნული ბანკის ზედამხედველობა საბანკო სექტორით არ ამოიწურება: „ეროვნული ბანკის შესახებ“ ორგანული კანონი მას აყალიბებს მთელი ფინანსური ბაზრის ერთიან მრეგულატორად — საგადახდო სისტემებიდან ფასიანი ქაღალდების ბაზრისა და საპენსიო ფონდის ჩათვლით, სესხის გამცემი სუბიექტებიდან ვირტუალური აქტივის მომსახურების პროვაიდერებამდე. ამ გვერდზე თავმოყრილია, თუ რომელი სუბიექტი რომელ რეჟიმში შედის ზედამხედველობის სისტემაში — რეგისტრაციით, ლიცენზიით, ავტორიზაციით თუ აღიარებით — და რა არის თითოეულ მათგანთან დაკავშირებული ზედამხედველობის არსი.
ზედამხედველობის საერთო მოდელი: რეგისტრაცია, ლიცენზია, ავტორიზაცია, აღიარება
სხვადასხვა სუბიექტისთვის კანონი სხვადასხვა „შესასვლელ კარს“ განსაზღვრავს. საგადახდო სისტემის ოპერატორები, საგადახდო მომსახურების პროვაიდერები, საკრედიტო საინფორმაციო ბიურო, სესხის გამცემი სუბიექტები და ვირტუალური აქტივის მომსახურების პროვაიდერები რეგისტრაციას გადიან ეროვნულ ბანკში; ფასიანი ქაღალდების ბაზრის რეგულირებადი მონაწილენი და აქტივების მმართველი კომპანიები ლიცენზიას იღებენ; საინვესტიციო ფონდები კი — ავტორიზაციას ან რეგისტრაციას, ხოლო უცხოური ფონდები და მმართველი კომპანიები — აღიარებას. ზედამხედველობის საერთო ინსტრუმენტარი კი ერთია: ეროვნული ბანკი ატარებს შემოწმებებს, ახორციელებს რეგულირებას, გასცემს წერილობით მითითებებს, აწესებს დამატებით მოთხოვნებსა და შეზღუდვებს და დარღვევისას აკისრებს სანქციებს, მათ შორის ფულად ჯარიმას. ჯარიმის ოდენობასა და დაკისრების წესს ამ სფეროებში ეროვნული ბანკის ნორმატიული აქტები განსაზღვრავენ, ხოლო ჯარიმის თანხა სახელმწიფო ბიუჯეტში მიემართება.