სასტუმროს მართვის კონტრაქტის სამართლებრივი ბუნება
სასტუმროს მართვის კონტრაქტი საქართველოში სპეციალური კანონით არ არის განსაზღვრული — ის აგებულია სამოქალაქო კანონმდებლობის ზოგად ინსტიტუტებზე, და მისი ბუნებრივი ჩარჩო დავალების ხელშეკრულებაა. დავალების ხელშეკრულებით რწმუნებული ვალდებულია შეასრულოს მისთვის დავალებული ერთი ან რამდენიმე მოქმედება მარწმუნებლის სახელითა და ხარჯზე. სასტუმროს შემთხვევაში ეს იმას ნიშნავს, რომ მმართველი ოპერატორი სასტუმროს მფლობელის (მესაკუთრის ან ინვესტორის) სახელით და ხარჯზე უძღვება სასტუმროს ყოველდღიურ საქმიანობას: გაყიდვებს, პერსონალს, შესყიდვებს, მარკეტინგს და საოპერაციო გადაწყვეტილებებს.
ეს კონსტრუქცია განსაზღვრავს პასუხისმგებლობის განაწილებასაც: ოპერატორი მოქმედებს მარწმუნებლის სახელით, ანუ მესაკუთრის ინტერესებში, და სწორედ ამიტომ კანონი მისგან ითხოვს ინფორმაციის მიწოდებას და ანგარიშვალდებულებას. ამასთან ზოგიერთი პროექტი მდიდრდება ერთობლივი საქმიანობის ფენით: ერთობლივი საქმიანობის (ამხანაგობის) ხელშეკრულებით ორი ან რამდენიმე პირი კისრულობს ერთობლივად იმოქმედოს საერთო სამეურნეო ან სხვა მიზნების მისაღწევად ხელშეკრულებით განსაზღვრული საშუალებებით, იურიდიული პირის შეუქმნელად — ასეთი მოწყობით მესაკუთრი და ოპერატორი საერთო ეკონომიკურ ინტერესში აღმოჩნდებიან.