ცილისწამება და რეპუტაცია

ცილისწამება (სამოქალაქო დავა) - ადვოკატი

რა არის ცილისწამების სამოქალაქო საქმის ელემენტები?

ოთხი: დაცული უფლება (მუხლი 18), დელიქტი — აშკარად არასწორი ფაქტების გავრცელება (მუხლი 993), ბრალი (მუხლი 992) და შედეგები — მორალური ზიანი და ხანდაზმულობა (მუხლები 413, 1008).

რა განსხვავებაა ფაქტსა და აზრს შორის?

მუხლი 993 ფაქტებს ეხება: შეფასება დაცულია, აშკარად მცდარი ფაქტის დამკვიდრება კი ანაზღაურებას ექვემდებარება; საზოგადოებრივი ინტერესის დამცავი გამონათქვამები გამონაკლისია.

როგორ ხდება უარყოფა?

მუხლი 18-ის მიხედვით — იმავე მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით; საბუთში არსებული მცდარი მონაცემები კი საბუთის შეცვლით და დაინტერესებულთა გაცნობით.

შეიძლება თუ არა მორალური ზიანის მოთხოვნა?

დიახ — მუხლი 18-ის მეექვსე ნაწილით, მუხლი 413-ის გონივრული და სამართლიანი ანაზღაურების ჩარჩოში, ქონებრივი ზიანისგან დამოუკიდებლად.

რა ვადაში?

მუხლი 1008-ის მიხედვით — სამი წელი იმ მომენტიდან, როცა დაზარალებულმა შეიტყო ზიანის ან ვალდებული პირის შესახებ.

3 წთ·10 იან 2026

ცილისწამება სამოქალაქო დავაში — სახელმძღვანელო

ცილისწამების სამოქალაქო საქმე ოთხ ელემენტზე აგებს, და თითოეული მათგანი სამოქალაქო კოდექსის ცალკეულ ნორმაშია ჩაწერილი. პირველი — პირადი არაქონებრივი უფლებების ბირთვი: მუხლი 18 ადგენს, რომ პირს უფლება აქვს სასამართლოს მეშვეობით დაიცვას საკუთარი პატივი, ღირსება, პირადი ცხოვრების საიდუმლოება, პირადი ხელშეუხებლობა ან საქმიანი რეპუტაცია შელახვისგან. მეორე — ცილისწამების დელიქტი: მუხლი 993 — პირი, რომელიც განზრახ ან გაუფრთხილებლად ავრცელებს ან ახმაურებს სხვა პირისთვის ქონებრივი ზიანის მომტან ფაქტებს, ვალდებულია აანაზღაუროს ზიანი, თუ ფაქტები აშკარად არასწორია. მესამე — ზოგადი ბრალი: მუხლი 992. მეოთხე — შედეგები: მორალური ზიანი და ხანდაზმულობა — მუხლები 413 და 1008.

ცილისწამების დელიქტის ელემენტები — მუხლი 993

მუხლი 993 ზუსტად განსაზღვრავს, რას ანაზღაურებს კანონი: პირი, რომელიც განზრახ ან გაუფრთხილებლად ავრცელებს ან ახმაურებს სხვა პირისთვის ქონებრივი ზიანის მომტან ფაქტებს, ვალდებულია აანაზღაუროს აქედან წარმოშობილი ზიანი, თუ ეს ფაქტები აშკარად არასწორია. ორი ელემენტი აქ გადამწყვეტია: გავრცელება ან ახმაურება — ინფორმაცია მესამე პირამდე უნდა მივიდეს; და აშკარა უსამართლობა — არა უბრალო უსიმართლობა, არამედ ცხადად მცდარი ფაქტი. გამონაკლისიც ამ მუხლშივეა: ზიანის ანაზღაურების ვალდებულება არ წარმოიშობა ისეთი გამონათქვამებისას, რომლებიც ემსახურება კანონიერი საზოგადოებრივი ინტერესების დაცვას — ეს არის ის ბალანსი, რომელიც სიტყვის თავისუფლებას რეპუტაციის დაცვასთან აკავშირებს.

პატივის, ღირსებისა და რეპუტაციის დაცვა — მუხლი 18

მუხლი 18 სასამართლო გზით დაცვას აწესრიგებს და სამ კონკრეტულ ინსტრუმენტს იძლევა: მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით გავრცელებული შემლახველი ცნობების უარყოფა იმავე საშუალებებით ხდება; ორგანიზაციის საბუთში არსებული მცდარი მონაცემები საბუთის შეცვლით და დაინტერესებულ პირებთან შეტყობინებით სწორდება; და დაზარალებულს საპასუხო ცნობების გამოქვეყნების უფლება აქვს. ამავე მუხლის მეექვსე ნაწილი ანაზღაურებას აწესრიგებს: ბრალეული ხელყოფისას პირს შეუძლია მოითხოვოს არაქონებრივი ზიანის ანაზღაურებაც, და მორალური ზიანის ანაზღაურება შეიძლება ქონებრივისგან დამოუკიდებლად.

მორალური ზიანი — მუხლი 413

მუხლი 413 მორალური ზიანის მოთხოვნის ზოგად ჩარჩოს აძლევს: არაქონებრივი ზიანისთვის ფულადი ანაზღაურება შეიძლება მოთხოვნილ იქნეს მხოლოდ კანონით ზუსტად განსაზღვრულ შემთხვევებში, გონივრული და სამართლიანი ანაზღაურების სახით. ცილისწამების შემთხვევაში ეს კარიბჭე მუხლის 18-ის მეექვსე ნაწილით იხსნება: რეპუტაციის ბრალეული ხელყოფა მორალური ზიანის ანაზღაურების საფუძველია. ოდენობის დასაბუთება კი პრაქტიკული ხელოვნებაა: სასამართლო გავრცელების ფარგლეს, შინაარსს და შედეგებს აფასებს, და მასალის სისრულე განსაზღვრავს შედეგს.