დეცენტრალიზებული ორგანიზაციის სამართლებრივი ფორმის საკითხი
დეცენტრალიზებული ავტონომიური ორგანიზაცია საქართველოს კანონმდებლობაში ცალკე სამართლებრივ ფორმად არ არის გამოყოფილი — მისი არსებობა სამართლისთვის მაშინ იწყება, როდესაც იგი არსებულ ფორმათაგან ერთ-ერთში ფორმდება. „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მუხლის 2 განსაზღვრავს, რომ მეწარმედ მიიჩნევა ფიზიკური პირი ან იურიდიული პირი, რომელსაც აქვს საწარმო, ხოლო საწარმო არის სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელების ორგანიზებული სისტემა: სამეწარმეო საქმიანობა კი მოგების მიღების მიზნით განხორციელებული მართლზომიერი, არაერთჯერადი, დამოუკიდებელი და ორგანიზებული საქმიანობაა. თუ ჯგუფური პროექტი ამ ნიშნებს აკმაყოფილებს, მას სამართლებრივი ფორმა სჭირდება.
კანონი სამეწარმეო საქმიანობისთვის ფორმების ჩამონათვალს ადგენს: ინდივიდუალური მეწარმელი ან სამეწარმეო საზოგადოება. სოლიდარული პასუხისმგებლობის საზოგადოება, კომანდიტური საზოგადოება, შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება, სააქციო საზოგადოება და კოოპერატივი სამეწარმეო საზოგადოებაა, და სამეწარმეო საზოგადოება იურიდიული პირია — ინდივიდუალური მეწარმე კი არა. დეცენტრალიზებული სტრუქტურის ამსახველი პროექტებისთვის ეს ნიშნავს: მეტყველება „ორგანიზაციაზე“ სამართლებრივ დონეზე მხოლოდ მაშინ არის სრულფასოვანი, როცა იურიდიული პირის სტატუსი შესაბამისი ფორმითაა მიღებული.