ხელოვნური ინტელექტი შრომით ურთიერთობებში: სამართლებრივი საფუძველი
ხელოვნური ინტელექტი სამუშაო ადგილზე დღეს უკვე არა მხოლოდ ტექნოლოგიური, არამედ სამართლებრივი საკითხია: კომპანიები მსგავს სისტემებს იყენებენ კანდიდატების შერჩევისას, თანამშრომლების შეფასებისას, სამუშაო დროის განრიგების შედგენისას და მონიტორინგისას. საქართველოს შრომის კოდექსი ხელოვნური ინტელექტისთვის ცალკე თავს ან მუხლს არ განსაზღვრავს, თუმცა ეს ვაკუუმს არ ნიშნავს — დამსაქმებლის მოქმედებას, განურჩევლად იმისა, გადაწყვეტილებას ადამიანი იღებს თუ სისტემა, სრულად ვრცელდება კოდექსის ზოგადი წესები. ამ გვერდზე განვმარტავთ იმ ოთხ საყრდენ ნორმათა ჯგუფს, რომელზეც ყველაზე ხშირად აწყდება ხელოვნური ინტელექტის სამუშაო ადგილზე გამოყენება: დისკრიმინაციის აკრძალვას, წინასახელშეკრულებო ურთიერთობასა და კანდიდატის შესახებ ინფორმაციის გაცვლის წესებს, შრომითი ხელშეკრულების პირობების შეცვლის წესებს და კონფიდენციალურ ინფორმაციასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებს.